شمارهٔ ۶۵۴
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و زیبایی معشوق است. شاعر به توصیف زیبایی های معشوق می‌پردازد و نقاط مختلفی که یادآور او هستند را بررسی می‌کند. از گل‌ها و بوی آنها تا نغمه‌ی پرندگان، همه چیز به یاد معشوق اوست. شاعر می‌گوید که عشق او مانع آوارگی‌اش نشده و او همیشه در مسیر معشوق قدم گذاشته است. همچنین به قدرت و جاذبه‌ی چشم و موهای معشوق اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که هیچ کس به‌اندازه معشوقش نمی‌تواند در محبت سلیم باشد و عشق او همانند تیشه‌ای است که کوه را می‌شکافد.
آنچه در پرده ی گل بود نهان، روی تو بودگره غنچه گشودیم، در آن بوی تو بود
هوش مصنوعی: آنچه که در ظاهر گل پنهان بود، در واقع زیبایی تو بود. وقتی غنچه را باز کردیم، عطر تو در آن جریان داشت.
گلخنم بود به از باغ، که در چشم مراآتش و دود در آن، روی تو و موی تو بود
هوش مصنوعی: بهتر از باغی که گلهایش در آن هستند، داشتن گلخانهای است که در آن آتش و دود به چشم میآید، چرا که تصویر تو و موی تو در آن وجود دارد.
هر کجا زمزمه ی مرغ سحرخیزی خاستنیک چون گوش نهادیم، دعاگوی تو بود
هوش مصنوعی: هر جا صدای دلنواز پرنده صبحگاهی بلند شد و ما به دقت گوش دادیم، در دل دعاگوی تو بودیم.
نشد آوارگی از قرب تو مانع ما راهر کجا پای نهادیم سر کوی تو بود
هوش مصنوعی: آوارگی و بیپناهی نتوانست ما را از نزدیکی به تو دور کند، هر جا که رفتیم، پایمان به سمت کوی تو بود.
حشمت چشم تو از چشم مرا دور نشدروی صحرا همه بر گله ی آهوی تو بود
هوش مصنوعی: زیبایی و جاذبه چشمان تو همواره در ذهن من حضور دارد و در دشت و بیابان، همه چیز به خاطر زیبایی تو و قدرتمند مثل آهویی که در دشت میتازد، در نظرم است.
حسن روزی که ترا جامه ی رعنایی دادهمچو سرو چمن آن تا سر زانوی تو بود
هوش مصنوعی: روزی که زیبایی به تو لباس زیبا و دلنشین پوشانید، همچون سروهای بلند در باغ، تو نیز به زیبایی و وقار تا سر زانویت رسیدی.
رفتی و شورش مرغان چمن آخر شدمی توان یافت که آنها ز گل روی تو بود
هوش مصنوعی: وقتی تو رفتی، هیجان و شوق پرندگان باغ تمام شد. حالا میتوان فهمید که آن شادی و سرزندگی ناشی از زیبایی تو بود.
پنجه ام را به گریبان سروکار افتاده ستای خوش آن روز که آن شانه ی گیسوی تو بود
هوش مصنوعی: دست من در چنگال سر و کار گرفتار شده است، خوشا به آن روزی که آن شانه ی موی تو بود.
بود در راه ترا قطع بیابانی چندورنه در خانه ی خود کعبه به پهلوی تو بود
هوش مصنوعی: در مسیر زندگی ممکن است موانع و مشکلاتی وجود داشته باشد، اما اگر این موانع نبودند، تو در خانهات در نزدیکی محبوبت قرار داشتی.
نیست در کار محبت چو تو فرهاد، سلیمتیشه ی کوهکنی در خور بازوی تو بود
هوش مصنوعی: در کار عشق و محبت کسی به اندازه تو همچون فرهاد وجود ندارد؛ حتی سلیمی که با تیشه به جان کوه میزند، در مقایسه با توانایی و قدرت تو، بیارزش است.