شمارهٔ ۶۶۸
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت بهار و طبیعت آن اشاره دارد. شاعر از خط زیبای خود به عنوان سرمایه‌ای گرانبها یاد می‌کند و زیبایی‌های بهار را با تصاویری از گل‌ها و پرندگان توصیف می‌کند. او به غنای باغ‌ها و حالت غمگین بلبل اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ عیبی در زیبایی‌های بهار دیده نمی‌شود. همچنین، اشک‌های او به مانند سيلی از غم در دلش جاری است، که نشان‌دهنده احساسات عمیق و شور و هیجان اوست.
ای خطت سرمایه ی عنبرفروشان بهارهمچو سایه فرش راهت سبزپوشان بهار
هوش مصنوعی: ای نوشته تو همچون گنجی برای فروشندگان خوشبو است و بهار در کنار تو مانند سایهای با لباس سبز، بر راهت گسترده شده است.
غارتی از حسن او آمد گلستان را که نیستبرگ سبزی در بساط گلفروشان بهار
هوش مصنوعی: زیبایی و جذابیت او چنان تاثیری داشته که بازار بهار را از رونق انداخته و گلفروشان دیگر حتی برگی سبز برای عرضه ندارند.
ناله ای از آشیان بلبل ما برنخاستهمچو مرغ بیضه از شرم خموشان بهار
هوش مصنوعی: در خانه بلبل، نالهای به گوش نمیرسد، مانند پرندهای که از شرم و خاموشی بهار، صدایش را درنمیآورد.
عیب گلشن بر کسی ظاهر نمی گردد که هستگرد کوی او یکی از پرده پوشان بهار
هوش مصنوعی: اگر کسی در اطراف گلشن و زیباییهایش نباشد، عیب و نقصهای آن به چشم نمیآید. فقط کسانی که در کنار زیبایی‌های بهار قرار دارند و به لطف و صفای آن آگاه هستند، میتوانند از آن لذت ببرند و احساس کنند.
شور در عالم سلیم افکنده موج گریه امنیست همچون اشک من سیل خروشان بهار
هوش مصنوعی: در دنیای پاک و باصفا، احساسات عمیق من شوری به وجود آورده است. گریه من تنها نشانی از این شور نیست، بلکه مانند سیلابی پرخروش در بهار است.