شمارهٔ ۶۷۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به ما می‌آموزد که در زندگی باید از بیگانگی و غم یاد بگیریم. او می‌گوید که شادی و طرب واقعی نیست و در عروسی‌ها نیز می‌توان عزا را حس کرد. همچنین به ما توصیه می‌کند که در زندگی از تجربه‌ها و آداب و رسوم بزرگترها، از جمله شاهان، بهره‌گیریم تا دنیاداری را بهتر بفهمیم. در نهایت، او به این نکته اشاره می‌کند که حالات افراد از برآیند رفتارها و آثارشان مشخص می‌شود.
نیستی عیش و طرب، بیگانگی کم یاد گیررسم آمیزش به اهل عالم از غم یاد گیر
هوش مصنوعی: زندگی بدون شادی و خوشی، هیچ ارزشی ندارد. بیگانگی را کم احساس کن و به یادگیری شیوههای معاشرت با مردم بپرداز؛ از غم و اندوه چیزهای زیادی می‌توان یاد گرفت.
از طرب هرکس که خندد، گریه بر خود می کنددر عروسی خانه رو، آیین ماتم یاد گیر
هوش مصنوعی: هرکسی که در شادی دیگران میخندد، در واقع در دل خود غمگین است. در عروسی‌ها باید به یاد داشته باشیم که ممکن است حتی در اوج خوشحالی، احساساتی مانند غم و اندوه وجود داشته باشد.
یک صبوحی بیش در اطراف این گلشن مکشگل سبکروحی نمی داند، ز شبنم یاد گیر
هوش مصنوعی: فقط یک بار دیگر در این باغ زیبا، از شادی و خوشحالی نچش. هیچ گل بیخبر از خوشحالی ندارد؛ پس از شبنم صبحگاهی درس بگیر.
بعد هر عمری به تیغ خویش آبی می دهندرسم دنیاداری از شاهان عالم یاد گیر
هوش مصنوعی: پس از سپری شدن عمر و تجربه تلخ و شیرین، در نهایت آدمی را به یاد میآورند و در زندگی، باید از روش و رفتار شاهان و قدرتمندان دنیا درس بگیریم.
حال هرکس می شود معلوم از آثارش سلیمنام جم راگر نمی دانی، ز خاتم یادگیر
هوش مصنوعی: حال و وضعیت هر فرد از نشانهها و رفتارهایش مشخص می‌شود. اگر نمیدانی که آدم خوب و با اخلاقی مثل جم کیست، میتوانی از نشانههایی که بر روی خاتمش وجود دارد، درس بگیری.