شمارهٔ ۶۹۲
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به ناکامی خودش در عشق اشاره می‌کند و بیان می‌کند که به جز او، دیگران در عشق موفق هستند. او باده‌ی وصل معشوق را به آب تشبیه کرده و می‌گوید این باده تنها متعلق به اوست. شاعر تأکید می‌کند که دوستی و محبت واقعی با هر کسی ممکن نیست و مانند کبوتر نمی‌تواند در بالای بام دیگران نشسته، بلکه باید در جستجوی معشوق واقعی باشد. او به ویژه به خاص بودن و حلال بودن عشق خود اشاره کرده و از ناامیدی‌اش درصورت تقصیر دیگران گله می‌کند. در پایان، شاعر خبر خوشی از یار خود می‌آورد که در نامه‌اش فقط نام محبوب خود را می‌یابد و نه نام دیگری.
ای به غیر از من ناکام، به کام همه کسباده ی وصل تو چون آب، به جام همه کس
هوش مصنوعی: ای تو که جز من کسی به وصال تو نرسیده و ناکام مانده است، باده‌ی وصال تو مانند آبی است که در جام همهی مردم جاری است.
به کسی هر نفس الفت نتوان کرد ای دلچون کبوتر منشین بر لب بام همه کس
هوش مصنوعی: دل، به کسی نمیتوان هر لحظه محبت و دوستی ورزید، همچنان که کبوتر نمی‌تواند همیشه بر لبه بام بماند و فقط به یک جا وابسته باشد.
باده ی ناب چه خاصیت خاصی داردکه حلال تو شد ای شیخ و حرام همه کس
هوش مصنوعی: نوشیدنی خالص و اصیل چه ویژگیای دارد که تنها برای تو مجاز شده، ای شیخ، و برای دیگران ممنوع است؟
هرکه تقصیر کند، مطلب من فوت شودصید من می پرد از حلقه ی دام همه کس
هوش مصنوعی: هر کس که اشتباه کند و به من آسیب برساند، چیزی که برای من ارزش دارد از دست میرود و تمام تلاشهای من از بین میرود.
قاصد آورد به یاران خبر یار سلیمبود در نامه بجز نام تو نام همه کس
هوش مصنوعی: قاصد برای دوستان خبر آورد که یار سلیم در نامه به جز نام تو، نام هیچ کس دیگری را ذکر نکرده است.