شمارهٔ ۷۲۱
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق شاعر درباره ارتباطات و وابستگی‌های انسانی می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که عزا و شادی، عشق و دوری، و هرگونه زیبایی و نفرت در زندگی‌اش به هم مرتبط هستند. او از آرامش و محبت صحبت می‌کند و اینکه دلش از فیض محبت بی‌خبر است. شاعر همچنین به تناقضات زندگی و عدم فهم دنیای اطرافش اشاره می‌کند. او با نگاهی فلسفی به تأثیرات حقایق زندگی و ارتباطات انسانی پرداخته و در نهایت بیان می‌کند که هنر و عیوب دیگران در قیاس با ارتباطات او بی‌معناست.
منم که ساخته ام سور با عزا مربوطشده ست در کف من نیل با حنا مربوط
هوش مصنوعی: من کسی هستم که جشن و سرور را با غم و اندوه پیوند زدهام؛ در دستان من رنگ نیل و حنا به هم مرتبط شدهاند.
دلم ز فیض محبت هوس نمی داندکه نیست غنچه ی این باغ با صبا مربوط
هوش مصنوعی: دل من از نعمت محبت بینیاز است و هیچ شوقی به چیزهای دنیوی ندارد، زیرا این باغ از نسیم صبحگاهی بی‌خبر است و غنچهای در آن نمیروید.
جدا کنند چو گل از تو پوست را به نفاقبه هم شدند چو پیراهن و قبا مربوط
هوش مصنوعی: وقتی که گل را از تو جدا کنند، پوست تو هم به نفاق تقسیم میشود. مانند پیراهن و قبا که به هم وابستهاند، اما در عین حال جدا شدهاند.
سری به صحبت اهل زمانه نیست مرابود چو دایره دایم سرم به پا مربوط
هوش مصنوعی: من به صحبتهای مردم زمانهام علاقهای ندارم. انگار که گردشی بیپایان دارم و سرم همیشه به پاهایم وابسته است.
نشاط می کند اظهار آشنایی منبه حیرتم که به من بوده از کجا مربوط
هوش مصنوعی: شادی من از بیان دوستیام باعث تعجبم شده است، زیرا نمیدانم این رابطه از کجا آغاز شده و به من متعلق است.
به اعتدال شود سعد و نحس را تأثیردر آن دیار که با جغد شد هما مربوط
هوش مصنوعی: در آن سرزمین که جغد با هما (پرندهای نمادین) در ارتباط است، تأثیر نیک و بد به اعتدال میرسد.
ز دیگران هنر و عیب او چه می پرسیکه هیچ کس به سخن نیست همچو ما مربوط
هوش مصنوعی: به دیگران هنر و عیب او چه ارتباطی دارد که هیچکس به اندازه ما در این موضوع درگیر نیست و سخن نمیگوید.
جهان کند ز عناصر همیشه فخر، سلیمبه یک رباعی و آن نیز سست و نامربوط!
هوش مصنوعی: جهان همواره به عناصر خود افتخار می‌کند، اما فردی به سادگی میتواند با یک رباعی که حتی ضعیف و بیارتباط است، بر آن برتری پیدا کند!