شمارهٔ ۷۳۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از بی‌توجهی به زیبایی‌ها و دلسردی مردم در روزگار خزان و اندوه سخن می‌گوید. او به حسرت داغ چمن و بلبل اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق تأثیری بر دلش ندارد. حتی در دل مشکلات و خطرات زندگی، ناامیدی و بی‌عملی انسان‌ها را نشان می‌دهد. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که هرچند در این دنیا بیکار نیستند، اما هیچ کار مفیدی انجام نمی‌دهند و این موضوع هم حسرت‌انگیز است.
آتش به باغ زد ز خزان روزگار حیفداغ چمن نه ایم، ز بلبل هزار حیف
هوش مصنوعی: آتش در باغ به خاطر خشکسالی و صحبتهای غمانگیز زندگی شعلهور شد. افسوس که ما داغ چمن را به دل داریم و صدای هزار بلبل در این غم بیاثر است.
تأثیر نیست در دل ما فیض عشق رابر گلخن است سایه ی ابر بهار حیف
هوش مصنوعی: عشق تأثیری در دل ما ندارد، در حالی که سایههای بهار بر گلخن میافتد و این واقعیت تأسفبرانگیز است.
از ورطه ای که مقصد ما جز خطر نبودنشکسته رفت کشتی ما برکنار حیف
هوش مصنوعی: کشتی ما از این خطر بزرگ و چالشهای سرنوشتساز عبور کرده و به ساحل میرسد، اما افسوس که هدف ما جز خطر و مشکلات نبود.
از خار پا چو شعله به رقصند رهرواندر راه او پیاده خورد بر سوار حیف
هوش مصنوعی: رهروان در مسیر عشق، حتی اگر با درد و خاری هم روبرو شوند، با شور و حرارت ادامه میدهند. اینکه کسانی که از کمال بیشتری برخوردارند، با بی‌توجهی به شرایط سخت، به حرکت خود ادامه میدهند، نکتهای قابل تأمل است. در این بین، حسرت بر حال کسی که در راه است، ولی نتوانسته از موانع عبور کند، مشهود است.
از موج اضطراب دلم آرمیده نیستآیینه ام چو آب ندارد قرار حیف
هوش مصنوعی: از نوسان و بیقراری دلم آرامش ندارد. مانند آینهای که از آب ساخته شده، بیقرار است و این واقعیت برایم متاسفکننده است.
عاقل به ماتم است رود هرکس از جهانمجنون این خرابه خورد بر غبار حیف
هوش مصنوعی: عاقل در حال سوگواری است، چون هر کسی که از دنیا برود، مانند مجنون به این ویرانه میآید. بر این خاک افسوس که جریانی از زندگی و عشق در آن وجود ندارد.
بیکار نیستیم، ولی در جهان سلیمکاری نمی کنیم که آید به کار حیف
هوش مصنوعی: ما در حال فعالیت هستیم، اما در دنیای درست و سالم، کارهایی انجام نمیدهیم که مفید و مثمر ثمر باشد.