شمارهٔ ۸۹۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از بی‌فایده بودن عشق و آرزوها صحبت می‌کند. او اشاره می‌کند که حضور محبوب هیچ سودی ندارد، وقتی که مهر و محبت در کار نیست. به تصویر کشیدن تشنگی در بیابان و زیبایی محبوب که تنها باعث ناآرامی است، بیانگر دردی عمیق است. او از فاصله عاطفی سخن می‌گوید، اگر چه محبوب نزدیک به نظر می‌رسد اما در واقع دور است. شاعر از بی‌ثمر بودن وصل و آرزوهایش یاد می‌کند و به هدر رفتن احساساتش در مواجهه با زهد و حوری‌ها اشاره دارد. در نهایت، او از حالتی دلتنگی و سردرگمی در درک عشق و زیبایی زندگی می‌گوید. تمام این احساسات نشان‌دهنده ناامیدی و جستجوی بی‌پایان در عشق و زندگی است.
روز و شبم اگر به حضوری چه فایدهنامهربان و طفل [و] غیوری چه فایده
هوش مصنوعی: اگر روز و شب در کنار تو باشم، اما تو نامهربان و احساساتی چون یک کودک باشی، هیچ فایدهای ندارد.
همچون زلال بادیه از تشنگی مراشیرین به چشم آیی و شوری چه فایده
هوش مصنوعی: مانند آبی زلال در بیابان، به خاطر تشنگیام تو را زیبا و دلنشین میبینم؛ اما این شیرینی و زیبایی چه فایدهای دارد؟
در چشم من چو آتش وادی شب وصالنزدیک می نمایی و دوری چه فایده
هوش مصنوعی: در چشمان من، تو مانند آتش میسوزی و در شب وصال، به نظر می‌رسد که به نزدیک میباشی، اما با این حال، دوری تو چه سودی دارد؟
خاطر مرا ز وصل گل و لاله نشکفدزینها به هرکجا تو ضروری چه فایده
هوش مصنوعی: دل من از زیبایی گل و لاله شاداب نمیشود، زیرا هر جا که تو لازم باشی، چیزی به جز این زیباییها فایدهای ندارد.
ساقی فکنده از نظر ما بهشت رازاهد همان تو در پی حوری چه فایده
هوش مصنوعی: ای ساقی، تو بهشت را از دید ما دور کردهای، اما ای زاهد، چه فایده دارد که تو در جستجوی حوری هستی؟
مست از شراب جام سلیمانی و هنوزدلتنگ تر سلیم ز موری چه فایده
هوش مصنوعی: نوشیدن شراب سلیمانی انسان را مست می‌کند، اما هنوز هم دلتنگ و افسردهام؛ در اینجا میپرسم: چه سودی دارد؟