شمارهٔ ۲۵ - طلب شراب
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از سحاب (ابر) به عنوان نمادی از رحمت و نیکی یاد می‌کند و از او درخواست می‌کند که مانند نور و خوشبویی در زندگی‌اش بیدار شود. او همچنین بیان می‌کند که هر انسان نیاز به روشنایی دارد و او به دنبال آفتاب و سرزندگی است. همچنین تصویری از صبح و خوشی را ترسیم می‌کند که همچون شیشه‌ای پر از شراب، موجب شادابی و طراوت او باشد.
ای سحاب حدیقه ی احساناز تو در خوشاب می خواهم
هوش مصنوعی: ای ابر رحمت، من از تو خواهان آنم که باغ احسان و مهربانیات را در آب شیرین به من عطا کنی.
هر گدایی چراغ می طلبداز تو من آفتاب می خواهم
هوش مصنوعی: هر کسی ممکن است چیز کوچکی از تو بخواهد، اما من خواستهای بزرگتر دارم و به چیزی فراتر از آنچه دیگران میطلبند، نیاز دارم.
صبح خورشید در شکم، یعنیشیشه ی پر شراب می خواهم
هوش مصنوعی: من میخواهم شیشه‌ای پر از شراب را که مانند خورشید در صبح درون شکم میدرخشد، داشته باشم.