تناجی
سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۲

چو سرنوشت کسی گشت در جهان کاریعلاج نیست بجز رفتن از پی آنش
دم فرس چو پی راندن مگس آمدکند زمانه پس از مرگ هم مگس رانش