تناجی
سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳

ای ابر، به گلزار تمنا بازآجای تو چمن بود، ز صحرا بازآ
اورنگ صدف صفا ندارد بی توای گوهر شهوار به دریا بازآ