شمارهٔ ۱۴
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به درد و رنج‌های عمیق خود اشاره می‌کند و بیان می‌کند که او و دوستانش از مشکلات روحی رنج می‌برند. او می‌گوید که وضعیت آن‌ها به قدری بحرانی است که نیازی به پنهان کردن آن ندارند، زیرا نگران بودن از اوضاع آشفته خود برای دیگران آشکار است.
ماییم که داغ دل ما ناسور استاز پای فتاده ایم و منزل دور است
هوش مصنوعی: ما کسانی هستیم که زخم دلمان عمیق و درمانناپذیر است. از پا افتادهایم و هنوز راهی طولانی در پیش داریم تا به آرامش برسیم.
احوال خود از کسی چه پنهان داریمچون زلف، پریشانی ما مشهور است
هوش مصنوعی: ما چه دلیلی داریم که حال و روز خود را از کسی پنهان کنیم، وقتی که آشفتگی ما به اندازهی زلفهای پریشانمان برای همه شناخته شده است؟