شمارهٔ ۷۴
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر بیان می‌کند که به هیچ‌کس یا چیزی وابسته نمی‌شود و به سختی‌های زندگی با توکل به خدا یا تکیه بر دیگران مواجه می‌شود. او از ضعف و ناتوانی خود در مواجهه با مشکلات حرف می‌زند و تاکید می‌کند که بدون اتکا به خود و ایمان به خدا نمی‌تواند به جلو برود.
دستی به چمن دراز بر گل نکنمتکلیف نوا به هیچ بلبل نکنم
هوش مصنوعی: من نمیخواهم دستم را به گلها برسانم و به هیچ بلبل دیگری نخواهم گفت که چه نوایی باید سر دهد.
هر گام افتم ز ضعف طالع صدجاگر تکیه به دیوار توکل نکنم
هوش مصنوعی: هر بار که از ضعف و ناتوانی زمین میخورم، اگر به دیوار تو تکیه نکنم، صد بار دیگر هم به زمین میافتم.