شمارهٔ ۹۴۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی‌ها و جذابیت‌های محبوبش می‌پردازد. او لبان محبوب را به جام می تشبیه می‌کند و زلف‌های او را به حلقه‌های گل. نگاه فریبندهٔ محبوب به هر کسی شور و شوقی دارد، که آن را با آهوی وحشی مقایسه می‌کند. شاعر به جمعیت اهل هوس در مجلس محبوب اشاره می‌کند و می‌گوید که این جمعیت، تردامنان را به حمام تعبیر می‌کند. همچنین، او بر این نکته تأکید می‌کند که برای وصالی پخته و جدی باید تلاش کرد و این وصال را به نقره‌ای خام تشبیه می‌کند. در ادامه به سوارکاری اشاره می‌کند که به سوی قبر بهرام می‌تازد و در آخر، از فقدان بلبلان خوش‌نوای باغ شکایت می‌کند و می‌گوید که در خانهٔ صیاد، دام‌هایی برای شکار وجود دارد.
لب لعلش ز میگونی لب جام است پنداریبه رویش حلقه های زلف، گلدام است پنداری
هوش مصنوعی: لبهای زیبا و قرمزش مانند شراب خوشرنگ است و به نظر میرسد که حلقه‌های موهایش همچون گلهای دلانگیز روی صورتش قرار دارند.
فریب آمیز با هرکس نگاهی آنچنان داردکه آن آهوی وحشی با همه رام است پنداری
هوش مصنوعی: در نگاه هر کسی، ظاهری فریبنده و دلربا دارد، مانند آن آهوی وحشی که به نظر میرسد با همه مأنوس و آرام باشد.
عجب جمعیتی اهل هوس در محفلت دارندازین تردامنان، بزم تو حمام است پنداری
هوش مصنوعی: در جمع شما افرادی هستند که به لذتها و هوسها علاقهمندند و از این میهمانی شما مانند یک حمام لذت برده میشود.
کلام پخته ای هم در تلاش وصل می بایدهمین سرمایه ی آن نقره ی خام است پنداری
هوش مصنوعی: برای رسیدن به ارتباط عمیق و واقعی، نیاز به گفتار و اندیشهای بالغ و سنجیده داریم. در واقع، این سرمایهگذاری در کلام و اندیشهی بهجا، همانند بدل کردن نقرهی خام به شکل زیباتر و ارزشمندتر است.
ز تابوت آن سوار اسب چوبین کیست حیرانمکه می تازد به سوی گور، بهرام است پنداری
هوش مصنوعی: من در حیرتم که آن سوار بر اسب چوبی که به سمت قبر می‌تازد، کیست؟ به نظر میرسد که بهرام باشد.
سلیم از بلبلان خوش‌نوا خالی‌ست باغ امروزدگر در خانهٔ صیاد ما دام است پنداری
هوش مصنوعی: امروز باغ پر از آوازهای خوش بلبلها نیست و به نظر میرسد که در خانهٔ صیاد، دامهای زیادی برای شکار موجود است.