شمارهٔ ۲
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش و شکرگزاری از خداوند پرداخته است. گویا شاعر از طوطی مثالی زده که سخنانش شکرگزارانه است. او بیان می‌کند که علی‌رغم نقص‌ها و گناهان خود، باید به رحمت و احسان الهی توجه کرد. وجود زشتی‌ها در رفتار انسان‌ها تأکید شده و نیکی‌های اندک آن‌ها در برابر عنایت الهی ناچیز به نظر می‌رسد. شاعر از عاشقان راستین یاد کرده و به مسیر عشق به عنوان راه مستقیم اشاره می‌کند، و در نهایت به امیدواری از بخشش الهی در میان خطاها و گمراهی‌ها اشاره دارد.
ای شکرخا کرده شُکرت طوطی گفتار ماشکر توست الحمدلله همچو طوطی کار ما
هوش مصنوعی: ای شیرینزبان، شکر تو را بهجای میآوریم و مانند طوطی، در وصف تو سخن میگوییم. سپاس خدا را، چرا که همهی کار ما به لطف و مهربانی توست.
قلبِ روی‌اندوده را گر امتحان ز آتش کنیجز سیه‌رویی نباشد حاصل کردار ما
هوش مصنوعی: اگر دلهای که بر روی آن زنگار نشسته را با آتش آزمایش کنی، نتیجهای جز سیاهی و تیرهروئی نخواهی گرفت.
پیش بت سر بر زمین دست دعا بر آسمانشد زمین و آسمان شرمنده از اطوار ما
هوش مصنوعی: در برابر بت، سرم را به زمین میگذارم و دست به دعا به سوی آسمان بلند میکنم، بهطوری که زمین و آسمان به خاطر رفتارهای ما شرمنده میشوند.
نیکی ما اندک و زشتی ما بسیار، لیکپیش احسانت چه سنجد اندک و بسیار ما
هوش مصنوعی: نیکی‌های ما کم و بدیهایمان زیاد است، اما در برابر بزرگی و محبت تو، چه اهمیتی دارد کم و زیاد بودن نیکیهایمان؟
عنکبوت تن پرستد رشته جان بی‌تو، لیکبگسلیم از رشته جان زانکه شد زنار ما
هوش مصنوعی: عنکبوت زندگی را به دور خود میپیچد و وجودش به وجود تو وابسته است، اما من از این وابستگی رها میشوم، چون هویت و اعتبار من به چیزی دیگر مرتبط است.
راستان را راه عشق آمد صراطُ المستقیمپای لغز ما بود از عقل ناهموار ما
هوش مصنوعی: راستنماها و کسانی که بر مسیر عشق گام میگذارند، در واقع به راه درست و هدایتکنندهای رسیدهاند، اما ما به خاطر عقل ناپایدار و ناهماهنگ خود، در مسیر به خطا رفتهایم.
از حریم کعبه امّید کس نومید نیستبا وجود گمرهی اهلی، مکن انکار ما
هوش مصنوعی: هیچ کس از حریم کعبه ناامید نیست؛ حتی با وجود گمراهی برخی از مردم، نمیتوان منکر حقایق شد.