شمارهٔ ۱۶۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و شوق خود نسبت به معشوق اشاره می‌کند. او به این نکته می‌پردازد که زندگی و شادی را در شرابی که ساقی می‌ریزد جستجو می‌کند و بر اهمیت لحظه‌ها تأکید می‌کند. شاعر همچنین به نیاز درونی‌اش برای ارتباط صادقانه با معشوق اشاره کرده و می‌گوید که زهد ظاهری دیگران نمی‌تواند جایگزین این احساس واقعی باشد. او از دل زجرکشیده‌اش می‌گوید و تأکید می‌کند که انسانیت واقعی در پیوند با معشوق نهفته است. در نهایت، شاعر از بحث‌های نظری و دینی و توبه و تقوا فاصله می‌گیرد و بر اهمیت صحبت با ساقی (معشوق) تأکید می‌کند.
اگرچه خانه خرابی زباده ای ساقی استخراب جام شرابیم تا دمی باقی است
هوش مصنوعی: اگرچه در حال حاضر زندگیام ناامید و خراب است، اما این خرابی به خاطر شراب و میگساری است. بیایید لحظهای را با هم خوش بگذرانیم و از شراب لذت ببریم تا زمانی که هنوز فرصت داریم.
ز شوق روی تو خورشید را اشعه نوربصد هزار زبان در حدیث مشتاقی است
هوش مصنوعی: از شوق دیدن روی تو، خورشید با صد هزار زبان به بیان عشق و علاقه می‌پردازد.
مرا نیاز درونی ز صدق دل با تستکه زهد ظاهر یاران طریق زراقی است
هوش مصنوعی: نیاز واقعی من به تو، ناشی از صداقت و عمق احساسات من است، چون زهد و ظاهرگرایی دوستان مانند مسیر جریان آب است که به سرعت میگذرد و عمق ندارد.
ببر تو این دل زارم گر آدمی زادینه آدمی صفتی در فرشته اخلاقی است
هوش مصنوعی: دل نزار مرا ببر، اگر تو آدمی هستی و نه بیخود و بیاحساس، زیرا در تو ویژگیهای اخلاقی فرشتگان دیده میشود.
خموش اهلی ازین درس و توبه و تقویکه بخت ما و تو موقوف صحبت ساقی است
هوش مصنوعی: سکوت کن، ای دوستم، درباره درسها و توبه و پرهیزکاری صحبت نکن، چون سعادت ما به گفتگو با ساقی وابسته است.