شمارهٔ ۲۱۶
هوش مصنوعی: این شعر به حسرت و longing اشاره دارد. شاعر از عشقش و جدایی می‌گوید و از محیطی بی‌حالت و خالی که در آن زندگی می‌کند، شکایت می‌کند. او در جستجوی باغی است که عشقش در آن باشد و به دنبال روشنی و آرامش در دلش است. شاعر به شدت احساس تنهایی می‌کند و از دردهای ناشی از دوری معشوقش سخن می‌گوید. او به زیبایی و شکوفایی اشاره دارد و نسبت به آنچه در زندگی‌اش وجود ندارد، سوال می‌کند. با تصاویر زیبا و غنایی، شاعر حسرت و اشتیاق را به تصویر می‌کشد و در نهایت به عدم دستیابی به آنچه می‌خواهد می‌پردازد.
اسیر عشق ترا میل گشت باغ کجاستوگر به باغ رود هم، دمی فراغ کجاست
هوش مصنوعی: عشق تو مرا در بند کرده است، حالا باغ و زیباییهایش کجا هستند؟ حتی اگر به باغ بروم، آیا لحظهای برای آرامش و استراحت وجود دارد؟
چراغ خانه من ای پری رخ خوبتوگرنه خانه دیوانه را چراغ کجاست
هوش مصنوعی: ای دلبر زیبا، روشنی زندگی من به وجود توست. وگرنه در خانه دیوانه، چه نوری میتواند وجود داشته باشد؟
نگویمت که دگر سینه‌ام به داغ مسوزمن از خیال تو خاک رهم دماغ کجاست
هوش مصنوعی: نگو که دیگر قلبم به خاطر یاد تو نمیسوزد؛ من از فکر تو پریشان هستم و نمیدانم چگونه فکر کنم.
چو غنچه بشکفدم دل ز می که بی لب اوبه غیر خون دلم باده در ایاغ کجاست
هوش مصنوعی: زمانی که همچون غنچهای شکوفا شدم، دل من از شراب لبان او سرشار است. اما وقتی او در کنارت نیست، دیگر جز خون دل هیچ چیزی در لیوان بادهام باقی نمانده است.
رقیب کیست؟ که آن گل به گلستان وصالچو ره نداد به بلبل کجال زاغ کجاست
هوش مصنوعی: رقیبان کیستند که آن گل زیبا، به بلبل عاشق که منتظر وصال است، راهی نشان ندادهاند؟ کجایند سیاهزاغها که در این باغ هستند؟
به قد او نرسد سرو بوستان اهلیکجاست سایه طوبی و سرو باغ کجاست
هوش مصنوعی: به قد و قامت او هیچ درختی در باغ نمیرسد، حالا بگو کجاست سایه درخت طوبی و کجاست آن سرو زیبای باغ؟