شمارهٔ ۲۲۵
هوش مصنوعی: این شعر ابراز احساساتی عمیق درباره عشق و درد جدایی است. شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که حتی اگر دل از یاد معشوق خرسند باشد، بدن و جان خسته از فراق دچار رنج و عذاب است. او به حسرت و انتظار برای لبانی شیرین اشاره می‌کند و می‌گوید که با وجود تلخی‌ها، شوقی برای بوسه‌ای از آن لب‌ها وجود دارد. همچنین، اشاره به این می‌کند که نصیحت‌ها و پندها اگرچه حکمت‌آمیزند، دردی از دل عاشق درمان نمی‌کنند و او نمی‌تواند از عشق خود دست بکشد، چرا که عشق فراتر از هر سوگند و تعهد است. شاعر در نهایت تأکید می‌کند که هیچ‌کس نمی‌تواند او را از این عشق بازداشته و عشق او به معشوق مانند سیمرغی است که نمی‌توان در قید و بند نگه‌داشت.
گیرم که دل از یاد تو خرسند توان داشتبی جان تن فرسوده نگه چند توان داشت
هوش مصنوعی: بگذار بپذیرم که دل میتواند از یاد تو شاد باشد، اما جسم خسته و بیجان چقدر میتواند تحمل کند؟
خود گوی که این طوطی دلسوخته تا چنددر حسرت آن لعل شکر خند توان داشت
هوش مصنوعی: ای خود، بگو که این طوطی دلسوخته تا چه زمانی میتواند در حسرت آن گوهر شیرین و زیبا زندگی کند؟
با اینهمه تلخی نتوان ساخت که آخریکبوسه زان لب چون قند توان داشت
هوش مصنوعی: با وجود تمام تلخی‌ها و دردها، نمی‌توان از این واقعیت چشمپوشی کرد که یک بوسه از آن لب‌ها میتواند به شیرینی قند باشد.
سودا زده چون گوش کند پند خردمنداین شیوه طمع هم ز هردمند توان داشت
هوش مصنوعی: فردی که به دلایلی دچار وسوسه و شوق شدید شده است، وقتی به نصیحت و پند فرد خردمند گوش دهد، متوجه میشود که این نوع طمع میتواند از هر کسی ناشی شود.
ناصح همه حکمت بود این پند تو لیکنگر هوش بود گوش برین پند توان داشت
هوش مصنوعی: این پند تو میتواند بسیار حکیمانه باشد، اما اگر کسی هشیار باشد، تنها در این صورت میتواند به این پند گوش دهد و آن را درک کند.
عهد تو و سوگند تو بسیار نپایدکافر بچه را چند بسوگند توان داشت
هوش مصنوعی: تعهد و قسم تو به سختی دوام میآورد، زیرا اینگونه وعدهها مانند قسمهای یک کافر بچه هستند که ارزش زیادی ندارند.
اهلی زهوای تو کسش باز نیاردسیمرغ نه مرغیست که در بند توان داشت
هوش مصنوعی: هیچ کس نمی‌تواند مانند سیمرغ به تو نزدیک شود، چرا که سیمرغ نه تنها یک پرنده است، بلکه موجودی است که در تلاش انسانها نمیگنجد و از دسترس آنها خارج است.