شمارهٔ ۲۸۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به موضوع عشق و وضعیت عاشقان می‌پردازد. او اشاره می‌کند که در دنیای عشق، جای هر کسی نیست و تنها کسانی که آزادند، در این زنجیر عشق مبتلا می‌شوند. شاعر خود را طبیب عاشقان می‌داند و درمان دردهای آنان را در ترک دوا معرفی می‌کند. همچنین، او به نوعی از بی‌عدالتی در عشق اشاره می‌کند که در آن، مهربانی با دشمنان و بی‌مهری با دوستان وجود دارد. در پایان، شاعر می‌گوید که دیگر در بند چیزی نیست و شبیه به یک عاشق آزاده است.
با من از مشکین غزالان گرنه بوی آشناستآهویان را با من مجنون صفت انس از کجاست
هوش مصنوعی: اگر با من از غزالان سیاه صحبت کنی، بوی آشنا را حس خواهی کرد. حال آنکه علت دوستی آهوها با من، به کجا برمیگردد که من نیز مانند یک مجنون در این عشق غرق هستم؟
نیست جای هر کسی در حلقه زنجیر عشقهر کجا آزاده یی می بینم اینجا مبتلاست
هوش مصنوعی: هر کس نمیتواند در زنجیر عشق قرار گیرد، زیرا این عشق خاص آدمهای آزاد است و هر جا که انسانی آزاده را ببینم، میبینم که به این زنجیر دچار شده است.
من طبیب عاشقانم نیک میدانم علاجبهترین درمان درد عاشقان ترک دواست
هوش مصنوعی: من پزشک عاشقان هستم و خوب میدانم که بهترین درمان برای درد عاشقان، دوری از هر نوع دارو و درمان است.
دست این شکر لبان در گردن ما کی رسدگردن ما همچو قمری لایق طوق بلاست
هوش مصنوعی: دست شکرین لبان تو به گردن ما نخواهد رسید، چرا که گردن ما مانند پرندهای است که سزاوار زنجیر مصیبتهاست.
روشن است از نور خورشید رخش هر ذره ییبی نصیب این ذره یاب از سیه بختی چراست
هوش مصنوعی: از روشنی خورشید مشخص است که هر ذرهای از خوشبختی بهرهمند شده است، اما این ذرهای که در سایه قرار دارد، نشان از بدبختی دارد.
مهربان با دشمنان با دوستان نامهربانمهربانی حق آن نامهربان بی وفاست
هوش مصنوعی: با دشمنان باید مهربان بود، اما با دوستان، رفتار نامهربانانهای داریم. نشاندهنده این است که مهربانی واقعی به آن کسانی که به ما محبت نمیکنند، تعلق دارد.
بنده حسنم دگر دربند چیزی نیستمهمچو اهلی عاشق آزاده در عالم کجاست
هوش مصنوعی: من فقط بنده زیبایی هستم و دیگر هیچ چیز مرا در قید و بند ندارد. مانند یک عاشق آزاد، در این دنیا جایی برای من وجود ندارد.