شمارهٔ ۳۸۸
هوش مصنوعی: این شعر درباره احساسات عمیق عاشقانه و تقدیر انسان است. شاعر می‌گوید که هیچ‌کسی به زلف معشوقه‌اش دل نبسته و تنها به سرنوشت خود وابسته است. او بیان می‌کند که اگرچه درد و رنج‌های بسیاری را تحمل کرده، اما محبت معشوقش باعث شده که احساس کند هیچ چیزی او را نمی‌تواند آزار دهد. علاوه بر این، شاعر اشاره می‌کند که نصیحت پیران برای جوانان مفید نیست، چون جوانان بیشتر به شور و شوق خود اهمیت می‌دهند تا نصیحت‌های دیگران. در نهایت، او به ضرورت تسلیم‌شدن در برابر دردها و مشکلات زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید تا زمانی که خود را تسلیم نکنیم، نمی‌توانیم از دام بلا رهایی یابیم.
کس به خود دلبسته آن زلف چون زنجیر نیستپای‌بند کس به جز سر رشته تقدیر نیست
هوش مصنوعی: هیچکس به زیبایی و جذابیت آن زلف مانند زنجیر وابسته نیست؛ هیچکس جز سرنوشت نمی‌تواند او را به خود ببندد و مقید کند.
گر ز تیغش رخنه‌ای در جان نشد، تقصیر ماستیک سر مو، باری از مژگان او تصیر نیست
هوش مصنوعی: اگر از تیغ او جراحتی به جان ما نرسیده، تقصیر خود ماست که کوچکترین آسیبی نمیخواهیم و در نهایت نمی‌توانیم از جاذبههای چشمان او چشم بپوشیم.
تیر باران بلا از بس که آمد بر تنمهر بن مویم که بینی، بی‌نشان تیر نیست
هوش مصنوعی: بسیاری از مشکلات و مصیبتها به من آسیب زدهاند و به اندازهای که این ضربات به من رسیده، دیگر هیچ نشانهای از آنها بر روی موهایم نمیتوانی ببینی.
گفتم آخر کم ز تکبیری اگر عاشق‌کشیگفت قتل پشه‌ای را حاجت تکبیر نیست
هوش مصنوعی: گفتم اگر عاشق را بکشی، باید با صدای بلند خدا را بزرگ بشماری؛ او در جواب گفت: برای کشتن یک پشه نیازی به صدا زدن خدا نیست.
دل گرفت از عالمم چون مرغ برخواهم پریدبیش از اینم طاقت این خانه دلگیر نیست
هوش مصنوعی: دل من از این دنیا و شرایطش خسته شده و احساس میکنم مانند پرندهای هستم که میخواهد پرواز کند. دیگر نمیتوانم در این فضای ناراحتکننده و دلگیر بمانم.
پند پیران سود می‌دارد جوانان را ولینوجوانان را سر و سودای پند پیر نیست
هوش مصنوعی: سخنان و نصایح بزرگترها برای جوانان مفید و حمایتکننده است، اما نوجوانان به این توصیهها اهمیتی نمیدهند و توجهی به آنها ندارند.
اهلی اندر دام غم تسلیم شو اندیشه چندتا نگردی کشته در دام بلا تدبیر نیست
هوش مصنوعی: در چنگ غم قرار گرفتهای، خود را تسلیم کنید. فکر و تدبیر نکنید که در این دام بلا کشته نشوید؛ به هر حال چارهای نیست.