شمارهٔ ۴۱۰
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و اشتیاق به محبوب است. شاعر به ساقی (یار) اشاره می‌کند و از بی‌تفاوتی دیگران نسبت به عشق سخن می‌گوید. او به زیبایی گل و خار پرداخته و نشان می‌دهد که در دنیای عاشقانه، چه اندازه این زیبایی‌ها و آزارها اهمیت دارند. شاعر همچنین از عطش دیدار محبوب و آرزوی آن سخن می‌گوید و از ناتوانی در خیال‌پردازی درباره روی محبوب در حالت بیداری می‌نالد. او به خضر و مسیح، نمادهای زندگی و نجات، اشاره می‌کند که حتی از لب محبوب نمی‌توانند نوشیدنی بگیرند. در انتها، شاعر به تنهایی خود و فاصله‌اش از کوی محبوب می‌پردازد و احساس گرفتار بودن در عشق را به تصویر می‌کشد.
ساقی که یار ما بود اغیار را چه بحث؟جایی که گل حریف شود خار را چه بحث؟
هوش مصنوعی: داستان این است که وقتی محبوب ما در کنار ماست، چه نیازی به صحبت درباره دیگران وجود دارد؟ در جایی که زیبایی و هنر به قدری چشمگیر است که حتی خار هم توانایی رقابت ندارد، دیگر چه جای بحث و گفتوگو در مورد مسائل جزئی است؟
مشتاق دیدنت چکند چشمه حیاتبا آب خضر تشنه دیدار را چه بحث؟
هوش مصنوعی: علاقه و شوق دیدن تو چشمه حیات را به هیجان میآورد، اما چه نیازی به بحث دربارهی این تشنگی و عطش دیدار است؟
نتوان خیال روی تو دیدن مگر بخوابدر این خیال دیده بیدار را چه بحث؟
هوش مصنوعی: اگر بخواهی چهره تو را در خیال ببینم، جز در خواب نمیتوانم. پس در این خیال بیداری، چه نظری میتوان داشت؟
خضر و مسیح را ندهند از لب تو میبا این حدیث عاشق بیمار را چه بحث؟
هوش مصنوعی: دو شخصیت بزرگ و معنوی مانند خضر و مسیح را از نوشیدن شراب محبت تو محروم نکن. با این تفاسیر، چه نیازی به بحث درباره حال عاشق بیمار داریم؟
اهلی کجا و گشت سر کوی او کجابا طرف باغ مرغ گرفتار را چه بحث؟
هوش مصنوعی: اهلی به کجا رفته و گشتن در کوی او به کجا؟ گفتن در مورد مرغ گرفتار در باغ چه سودی دارد؟