شمارهٔ ۴۱۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و درد ناشی از آن سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که اگر زمانه به رقیبش توجه کند، او شکر می‌کند که درد عشق او را نصیب کرده است. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که عشق تنها برای کسی ارزش دارد که تمام دنیا و آخرت خود را برای محبوبش فدا کند. او همچنین به وابستگی عمیق خود به معشوقش اشاره می‌کند و می‌گوید که دیگران نمی‌توانند او را از عشقش جدا کنند. در نهایت، شاعر به زیبایی معشوق و تأثیر آن بر زندگی خودش می‌پردازد و از آن به عنوان منبع الهام یاد می‌کند.
وصل تو گر زمانه نصیب رقیب کردشکر خدا که درد تو ما را نصیب کرد
هوش مصنوعی: اگرچه زمانه باعث شده که محبوب من به دیگران برسد، اما شکر خدا که من درد و عشق تو را دارم.
در عشق صرفه یی نبرد جز کسی که اودنیا و آخرت همه صرف حبیب کرد
هوش مصنوعی: در عشق، فقط کسی موفق است که تمام دنیای خود و آخرتش را صرف دوستش کند و از هیچ چیز دریغ نکند.
عمری است کاشنای شگان در توامبر من سگ تودوش نگاهی غریب کرد
هوش مصنوعی: مدت طولانی است که من در جستجوی محبت و توجه تو هستم، ولی تو با نگاهی بیتوجه و عجیب به من نگریستهای.
پندم مده که هیچ دل از دست رفته اتنشنیده ام که گوش به پند ادیب کرد
هوش مصنوعی: به من نصیحت نکن که هیچ قلبی که از دست رفته باشد را تا به حال نشنیدهام که به حرفهای اهل علم توجه کرده باشد.
گلبانگ اهلی از گل رویت بلند شدفیض جمال گل مدد عندلیب کرد
هوش مصنوعی: صدای زیبای اهلی از چهره زیبای تو بلند شد و لطف و زیبایی گل، بلبل را کمک کرد.