شمارهٔ ۴۲۹
هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ عشق و شوق عاشقان نسبت به محبوب‌شان صحبت می‌کند. شاعر می‌گوید که وقتی خستگان از درد دل آرام می‌گیرند، به‌واسطهٔ نامرادی‌شان از این در به مراد خود می‌رسند. او اشاره می‌کند که عاشقان نمی‌توانند از باغ روی محبوب که نماد زیبایی است گلی بچینند، اما بوی دل‌انگیز آن را احساس می‌کنند. همچنین به تأثیر چشم‌وشمش محبوب بر دل عاشقان اشاره می‌شود که باعث شادی آن‌ها می‌شود. شاعر به زیبایی و محبوبیت محبوب اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی رقیبان نیز در بورس احساس ناامیدی می‌کنند و از مجاورت او بهره‌مند می‌شوند. در نهایت، شاعر به داغ عشق اشاره می‌کند که همواره در دل عاشقان باقی می‌ماند.
چو خستگان ز درد دل گشاد می‌یابندز نامرادی از این در مراد می‌یابند
هوش مصنوعی: هنگامی که خستگان از درد دل رهایی پیدا می‌کنند، به وسیله ناامیدیهایی که تجربه کردهاند، از اینجا به چیزی که میخواهند دست پیدا می‌کنند.
ز باغ روی تو عشاق گل کجا چینندهمین بس است که بویی ز باد می‌یابند
هوش مصنوعی: عاشقان از باغ زیباییهای تو نمی‌توانند گلی بچینند، تنها همین کافی است که بوی خوشی از نسیم می‌گیرند.
ببین به گوشه چشمی که کشتگان غمتبدین قدر دل خود از تو شاد می‌یابند
هوش مصنوعی: به گوشه چشمت نگاه کن؛ ببین کسانی که به خاطر غم تو جان باختهاند، چگونه دلشان به خاطر تو خوشحال است.
بتان شهر به بازار حُسنت ای یوسفمتاع خوبی خود را کساد می‌یابند
هوش مصنوعی: پیکرهای زیبای شهر در بازار زیبایی تو، ای یوسف، فروششان به خطر افتاده و رو به کسادی رفته است.
ز سگ کمند رقیبان بی‌ادب زان رویکه از سگان تو خود را زیاد می‌یابند
هوش مصنوعی: رقبای ناجوانمردت به خاطر اینکه تو خود را از دیگران بالاتر میدانی، همواره در کمند تو هستند.
به کین اهلی از آن رو همیشه‌اند افلاککه داغ مهر تواَش در نهاد می‌یابند
هوش مصنوعی: به خاطر حسادت و کینهای که از عشق تو دارند، همیشه ستارهها و آسمانها در عذابند و عشق تو در وجودشان احساس می‌شود.