شمارهٔ ۵۱۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به این موضوع می‌پردازد که دلشکسته‌ها و زخم‌های عاطفی نهایتاً به آرامش خواهند رسید. او به سختی‌ها و بلاهایی که در زندگی تجربه کرده، اشاره می‌کند و امیدوار است که روزی این مشکلات به پایان برسند. شاعر همچنین به این نکته اشاره دارد که همه به عظمت و قدرت محبوب خود افتخار می‌کنند و اگر بخت با او یار باشد، نوبت او نیز خواهد رسید. علی‌رغم بدرفتاری‌ها، او صبوری می‌کند و می‌داند که از خوان کرم روزگار، وفای واقعی در نهایت به او خواهد رسید. در پایان نیز به دیگران توصیه می‌کند که از دشنام‌های سخیف دیگران رنجیده نشوند و دل بدی را به یاد نیاورند، زیرا روزی وقت ستایش و ثنا نیز خواهد آمد.
عاقبت داغ دل ما بدوا هم برسدوین کدورت که تو بینی بصفاهم برسد
هوش مصنوعی: در نهایت، درد دل ما نیز به سرانجام میرسد و این ناراحتی که تو میبینی، به روشنی و آرامش تبدیل خواهد شد.
گرچه طوفان بلا وقت مرا برهم زدوقت برگشتن طوفان بلاهم برسد
هوش مصنوعی: با اینکه طوفان مشکلات در زمان خود مرا تحت تأثیر قرار داد، اما زمانی خواهد رسید که دوباره به حالت سابق برگردم.
سربلندی همه از دولت تیغت دارندبخت اگر یار شود نوبت ماهم برسد
هوش مصنوعی: همه به خاطر قدرت و تیری که تو داری، سربلند و سرافراز هستند. اگر شانس با ما یار باشد، نوبت ما هم خواهد رسید.
با جفای تو صبوریم که از خوان کرمبخش کس جمله جفا نیست وفاهم برسد
هوش مصنوعی: با اینکه از سوی تو رفتار ناپسندی میبینیم، اما هنوز صبوری میکنیم، چون از سفره بخشش و لطف تو جز وفا و خوبی نمیرسد.
اهلی از ساده رخان رنجه بدشنام مشودل بدشنام بنه وقت ثنا هم برسد
هوش مصنوعی: از زیبایی چهرههای سادهدل ناراحت نشو، دل خود را هم به بدگویی سرگرم نکن، زیرا زمانی برای ستایش و حسننظری هم خواهد رسید.