شمارهٔ ۵۱۹
هوش مصنوعی: این اشعار به بیان درد و رنج ناشی از عشق و چالش‌های زندگی می‌پردازد. شاعر می‌گوید که محرومیت او تنها به دلیل بدبختی و بخت بدش است و هیچ کس به این سختی‌ها مبتلا نیست. او بیان می‌کند که اگر در زندگی اش مشکلات و آتش‌هایی به وجود آمده، به دلیل عواطف و عشق به معشوق است. همچنین اشاره می‌کند که هر قلبی که نتواند احساسات عمیق را احساس کند، شایسته عشق نیست. در نهایت، شاعر امید خود را به یارتی اینگونه که او نیز نمی‌تواند با غم و اندوه زندگی کند، ابراز می‌کند.
محرومی ما جز گنه بخت نباشدورنی دل کس نیز چنین سخت نباشد
هوش مصنوعی: بینصیبی ما جز از بدی تقدیر نیست، وگرنه هیچکس اینقدر دلشکسته و ناامید نمیشد.
گر در سر و سامان زدم آتش مکنم عیبآنرا که جگر سوخت غم رخت نباشد
هوش مصنوعی: اگر در دل و وجودم آتش و شوقی ایجاد کنم، نگذار که عیب و ایرادی به آن بزنند، زیرا که طولانیمدت بودن غم دوری از تو، مرا سخت آزرده کرده است.
هرگز نپذیرد رقم نقش محبتهر سینه که چون آینه یک لخت نباشد
هوش مصنوعی: هیچ سینهای که مانند آینه صاف و یکدست نباشد، نمی‌تواند عشق را به درستی بپذیرد و درک کند.
از شوق تو در سر هوس خاک نشینی استآنرا که سر تاج و دل تخت نباشد
هوش مصنوعی: در دل کسی که به عشق تو دلبسته است، آرزوی زندگی در خاک وجود دارد، زیرا آن شخص که تاج و تخت را دارد، به محبت تو دسترسی ندارد.
از تیرگی بخت شدی اهلی از او گمیارب که کسی چون تو سیه بخت نباشد
هوش مصنوعی: به خاطر بدشانسی و تیرهروزیام، از خودم بیخبر شدم. ای کاش کسی مانند تو، که به این اندازه بداقبال است، وجود نداشت.