شمارهٔ ۵۴۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به شب جمعه و غم associated با آن اشاره می‌کند و می‌گوید که این ارتباط چندانی ندارد. او احساس می‌کند حتی اگر از شراب بنوشد، غم همچنان وجود دارد. شاعر به عشق و درد دل خود اشاره می‌کند و به زلف یک دوست که باعث نگرانی‌اش شده، اشاره می‌کند. او همچنین به مقایسه چشمان معشوقش با طوفان و باران می‌پردازد و به اهمیت عشق در زندگی‌اش تأکید می‌کند. در نهایت، او به ارزش و جایگاه خود اشاره می‌کند و می‌گوید که مانند طلا ارزشمند است، اما در نظر دیگران به حساب نمی‌آید.
گویند شب جمعه مخور می که غم آرداین هیچ تعلق به شب جمعه ندارد
هوش مصنوعی: میگویند در شب جمعه نوشیدن مشروبات ممنوع است زیرا غم و اندوه به همراه میآورد، اما این موضوع هیچ ارتباطی به خود شب جمعه ندارد.
آبی اگر از می به رخ کار نیارماز خاک تنم لشکر غم گرد برآرد
هوش مصنوعی: اگر از شراب چیزی به دست نیاورم، غم و اندوهی که از جنس خاک بدنم به وجود میآید، به شکل یک لشکر بر من هجوم خواهد آورد.
کار دل ما راست شد از زلف کج دوستآن کار مبادا که خدا راست نیارد
هوش مصنوعی: کار دل ما از زلف کج دوست گرفته میشود؛ ای کاش خدایی نکرده این کار هرگز راست نشود.
بحر اینهمه طوفان نکند همچو تو ای چشمابر اینهمه مانند تو سیلاب ندارد
هوش مصنوعی: در اینجا به زیبایی تشبیه شده است که هیچ دریایی به اندازه تو طوفانی و پرجنب و جوش نیست. تو، ای چشم، مانند ابرها هستی که چنین قدرتی و تأثیری بر سیلابها نداری. در واقع، تو به قدری خاص و منحصر به فردی که هیچ چیز دیگری نمیتواند به پای تو برسد.
کار همه اهلی چو زر از دولت او شدمن آن مس قلبم که به هیچم نشمارد
هوش مصنوعی: همه چیز به واسطه ی قدرت و ثروت او ارزش پیدا کرده است، اما من مانند مسی هستم که هیچ ارزشی ندارد و کسی به من توجه نمیکند.