شمارهٔ ۶۰۹
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر دلدادگی و احساسات عمیق عاشقانه است. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که تا زمانی که محبوبش از او دور است، دلش آرام نمی‌گیرد. او از مزه‌کردن مستی در میخانه صحبت می‌کند و بیان می‌کند که تا زمانی که در عشقش غرق نشده، آرامش ندارد. شاعر همچنین ابراز می‌کند که اگر او به خاک بیفتد، نباید دامن معشوقش آلوده شود. گفتگوهای عاشقانه و وعده‌های عاشقانه برای او اهمیت دارد و اگر محبوبش وعده ندهد، او از عشق خود غافل نخواهد شد. در نهایت، شاعر به افسوس می‌گوید که در زندگی دنیا کار دیوانگان چه معنا دارد، چون همه در پی کار خودند و هیچ‌کس به عشق واقعی نمی‌پردازد.
تا یار ز شوخی بکناری ننشینددل در بر ما هم بقراری ننشیند
هوش مصنوعی: تا وقتی که محبوب از کنار شوخی و بازی دست بر ندارد، دل ما نیز هرگز آرام و قرار نخواهد گرفت.
در گوشه میخانه بمستی دلم افتادتا مست نیفتد بکناری ننشیند
هوش مصنوعی: در گوشهی میخانه، دلم به حالت مستی دچار شده است، تا زمانی که غرق در مستی نشوم، هیچگاه به کناری نمیآیم و نمینشینم.
گر خاک شود چون من آلوده جهانیبر دامن پاک تو غباری ننشیند
هوش مصنوعی: اگر من هم خاک شوم و آلوده گردم، جهانی که بر دامن تو پاک است، تحت تاثیر من قرار نخواهد گرفت و هیچ گونه کثیفی به آن نخواهد نشست.
ایکاش چو نایی ندهی وعده که عاشقدر خون همه دم بهر تو باری ننشیند
هوش مصنوعی: ای کاش مثل نی، وعدهای ندهی که عاشق هر لحظه برای تو در خون خود غوطهور نشود.
گر خار غمم رخنه بجان کرد غمی نیستامید که در پای تو خاری ننشیند
هوش مصنوعی: اگر غم به جانم نفوذ کند، هیچ غمی نیست، چرا که امید دارم که در پای تو، خاری نشیند.
با کار جهان اهلی دیوانه چکارشسودا زده هر کز پی کاری ننشیند
هوش مصنوعی: در زندگی، کسانی که دیوانه وار به دنبال کار هستند و هیچ وقت برای کار جدی نمینشینند، نمیتوانند به خوبی با دنیا کنار بیایند. آنها به دنبال سود خود هستند و از اصل زندگی غافلند.