شمارهٔ ۶۷۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به ابراز احساسات خود درباره دیدار معشوق می‌پردازد. او می‌گوید که ذوق دیدار محبوبش در جانش شعله‌ور است و آرامش بعد از زحمت را به کعبه تشبیه می‌کند. شاعر از دوری‌اش از محبوب گله‌مند است و می‌گوید که فقدان او برایش همچون ماهی‌ای است که دور از آب می‌سوزد. او از پریشانی خود خوشحال است، اما نگران است که این حال بر طبع معشوق تاثیر بگذارد. شاعر اشاره می‌کند که چشم او از اندیشیدن به دوزخ در امان است، چون غم او از آتش نمی‌سوزاند. در انتها، با اشاره به اینکه اگر محبوبش وفادار نیست، او نباید بر این موضوع خرده بگیرد و از دیگران انتظار زیادی نداشته باشد.
ذوق دیدار تو در جان بلاکش باشدراحت کعبه پس از زحمت ره خوش باشد
هوش مصنوعی: وقتی که دیدار تو برای کسی خوشایند و لذتبخش باشد، مثل آرامش و راحتی کعبهای است که بعد از تحمل سختیها به دست آمده است.
حاجت سوختنم نیست چه دورم ز لبتماهی از آب چه شد دور در آتش باشد
هوش مصنوعی: در اینجا گفته میشود که نیازی نیست که برای عشق و خواهشهایش احساس سوختگی کند، زیرا دوری از لب محبوبش مثل دوری یک ماهی از آب است. این دوری باعث میشود که او در آتش شور و اشتیاق بسوزد. به عبارتی، فاصله از معشوق باعث ایجاد عذاب و تالم در دل او میشود.
با پریشانی خود شادم از آن می‌ترسمکه ز من طبع شریف تو مشوش باشد
هوش مصنوعی: من از اینکه با آشفتگیهایم خوشحالم، نگرانم که ممکن است روح بلند تو تحت تأثیر قرار بگیرد و ناآرام شود.
دیدهٔ پاک من اندیشه ز دوزخ نکندغم از آتش نخورد سکه چو بی‌غش باشد
هوش مصنوعی: چشم پاک و بیآلایش من هرگز در فکر دوزخ و عذاب آن نیست، چون اگر سکهای خالص و بینقص باشد، در آتشسوزی هم آسیب نمیبیند.
اهلی آن شوخ اگرش مهر و وفا نیست مرنجمردمی کم طلب از هرکه پریوش باشد
هوش مصنوعی: اگر آن شخص شوخ محبوب تو، مهر و وفا ندارد، نگرانی نداشته باش. به کسانی که از او انتظار زیادی دارند، نگو که از او کممحبت هستند.