شمارهٔ ۶۸۵
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به زیبایی و یاد و عشق معشوقش اشاره می‌کند. او می‌گوید که گل‌ها به یاد چهره معشوق دلش را شاداب می‌کنند، هرچند که زیبایی آن‌ها به پای زیبایی معشوق نمی‌رسد. شاعر از درد و غم ناشی از عشقش می‌گوید و اینکه بختش تا همیشه او را مبتلا به عشق کرده است. گرچه معشوقش او را مورد ظلم قرار می‌دهد و او را به گریه می‌اندازد، اما همچنان می‌خواهد به خاطر خنده معشوق بمیرد. او به بهشت اشاره می‌کند و می‌گوید هرکه خوشی و لذت را در این دنیا پیدا کند، خوشبخت است. در نهایت، به دیگران هشدار می‌دهد که از نیرنگ‌های زندگی غافل نشوند زیرا هیچ چیزی بدون فریب و توطئه به دست نمی‌آید.
گل به یاد عارضت دل را گشادی می‌دهدنیست چون روی تو اما از تو یادی می‌دهد
هوش مصنوعی: گل به خاطر یاد تو دل را شاد می‌کند، هرچند که زیبایی تو را ندارد، اما یاد تو را زنده می‌کند.
از تو چون نالم که این جورم نه امروز است و بسبخت من دایم مرا کافرنهادی می‌دهد
هوش مصنوعی: وقتی از تو شکایت میکنم، به این دلیل نیست که فقط امروز در این وضعیت هستم، بلکه سرنوشت من همیشه به گونهای است که مرا در دشواری و ناامیدی قرار می‌دهد.
گرچه بیداد توام از گریه می‌سوزد ولیکشته لعل توام کز خنده دادی می‌دهد
هوش مصنوعی: اگرچه ظلم و ستم تو باعث ناله و اندوه من شده، اما من به خاطر عشق و زیبایی تو، همچنان زندهام و از این عشق لذت میبرم.
خوش بهشتی نقد دارد در جهان هرکس که یافتمجلس عیشی که ساغر حورزادی می‌دهد
هوش مصنوعی: هر کسی که در این دنیا بتواند مکانی برای خوشگذرانی بیابد و در آنجا از شراب معطر لذت ببرد، به حقیقت بهشت را تجربه کرده است.
اهلی از نرد فلک غافل مشو گر عاقلینیست بی‌مکری گرت نقش مرادی می‌دهد
هوش مصنوعی: از چرخ گردون غافل نباش، زیرا اگر عاقل هستی باید با تدبیر و زیرکی رفتار کنی. اگر زندگی به تو نشانی خیر و کمال می‌دهد، باید به آن توجه کنی.