شمارهٔ ۷۱۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به ناپایداری زندگی و خوشی‌های زودگذر اشاره می‌کند. او می‌گوید که حتی اگر وقت در گذر باشد و ستاره‌ای نماند، هنوز هم می‌توان به خوشبختی و عشق امیدوار بود. شاعر به اهمیت شادی و لذت از زندگی تاکید می‌کند و بیان می‌کند که مرگ در پای محبوبش ارزشی ندارد. همچنین، اگرچه ممکن است نتواند به آب حیات دست یابد، اما خوشبختی‌اش را در شراب و لذت‌های دنیوی می‌بیند. در کل، شعر به جستجوی لذت و عشق در دنیای گذرا اشاره دارد.
مه دو هفته اگر رفت عمر ساقی باداگر ستاره نماند آفتاب باقی باد
هوش مصنوعی: اگر ماه دو هفته در آسمان نماند و عمر ساقی به پایان برسد، امیدوارم که ستارهها نیز نروند و نور خورشید همیشه باقی بماند.
خوش است دولت وصلت گر اتفاق افتدمرا سعادت این دولت اتفاقی باد
هوش مصنوعی: اگر روزی به خوشبختی و سعادت وصالی دست یابم، بسیار خوشحالم که این اتفاق برای من رخ داده است. امیدوارم این شانس و سعادت همیشه با من باشد.
به خاکپای تو مردن مذاق زاهد نیستکه خاک بر سر این زهد و بی مذاقی باد
هوش مصنوعی: مردن در پای تو برای زاهد خوشایند نیست، چون این زهد و بیطعم بودن، برای او بیمعناست.
چو جان برید دل از من بیاد آن سر کویبه ساکنان بهشت درت ملاقی باد
هوش مصنوعی: وقتی که جانم از دلم جدا شود، یادآور آن کوچهای خواهم بود که به ساکنان بهشت ملاقات خواهد شد.
گر آب خضر نشد روزی تو ای اهلیشراب خلد نصیبت زدست ساقی باد
هوش مصنوعی: اگر همواره به سعادت و حیات جاویدان دست نیافتی، ای اهلی، خوشی و لذت زندگی را از نوشیدنی بهشتی که ساقی برای تو فراهم کرده، بهرهمند شو.