شمارهٔ ۷۳۵
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف عشق و احساسات عمیق عاشق نسبت به معشوقش می‌پردازد. شاعر با استفاده از تشبیهات و تصاویر زیبا، نشان می‌دهد که زیبایی و جذابیت معشوق به حدی است که نیازی به آرایش و جواهرات ندارد. همچنین اشاره می‌کند که عشق و احساسات عمیق، حتی در زمان‌های سخت و دشوار، به قوت خود باقی می‌مانند و عاشق حاضر است جان خود را برای معشوق فدا کند. در نهایت، شاعر به ارزش نگاه و توجه معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که یک نگاه از جانب او به اندازه طلاست. این شعر نمایانگر درد و لذت عشق و آرزوهای بزرگ عاشقانه است.
مشاطه تو جلوه ناز ای پسر بودطاووس را چه حاجت مشاطه گر بود
هوش مصنوعی: زیبایی تو مانند طاووس است و نیازی به آرایش و زیباییسازی ندارد. تو خود به تنهایی چنان جلوهای داری که هیچ کس نمیتواند آن را بهتر کند.
با سایه همرهی نکنم شب بکوی توصاحب نظر ز سایه خود بر حذر بود
هوش مصنوعی: من در شب به کوی تو نمیآیم و با سایهام همصحبت نمیشوم، زیرا صاحبنظر از سایه خودش باید مراقب باشد.
گر سیل خون ز دیده فشانیم دور نیستماراکه از تو آنهمه خون در جگر بود
هوش مصنوعی: اگر خون از چشمانمان بریزد، دور از انتظار نیست که تو نیز اینقدر در دل ما خون داشته باشی.
ذوقی است کشته کشتن عاشق ز بهر توور جان دهد بپای تو ذوقی دگر بود
هوش مصنوعی: کشتن عاشق به خاطر تو لذتی خاص دارد و اگر جانش را پای تو بدهد، لذت دیگری نیز در این کار نهفته است.
از نخل آرزو رطبی گر نمیدهیسنگی بزن که از تو مرا این ثمر بود
هوش مصنوعی: اگر نمیتوانی میوهای از آرزوهایم به من بدهی، حداقل با یک ضربه سنگی به من نشان بده که این آرزو به کجا رسیده است.
هرچند عاشقان گله از دلبران کنندمارا شکایت از دل خود بیشتر بود
هوش مصنوعی: عاشقان ممکن است از معشوقان خود شکایت کنند، اما ما خودمان بیشتر از دل خودمان ناراحتیم.
گر شمع راه مرغ سحر شد چراغ گلما را چراغ راه زآه سحر بود
هوش مصنوعی: اگر شمع، راهنمای پرنده سحر باشد، چراغ گل ما فقط روشناییست که از آه و ناله سحر به ما میرسد.
اهلی چو بنده نگهی شد بیک نظراو را بخر که قیمت او یک نظر بود
هوش مصنوعی: وقتی که یک بنده یا خدمتگزار به لطف و توجه خاصی از سوی کسی نایل میشود، باید او را گرامی داشت و ارزش او را دانست، چرا که آن نگاه و توجه، به تنهایی قیمت و ارزش او را بالا میبرد.