شمارهٔ ۷۴۷
هوش مصنوعی: در این شعر شاعر به غم عشق و اسارت عاشقان اشاره می‌کند. او از لاله جهانی یاد می‌کند که در رنج و اندوه غرق شده است و از عشق و جنون صحبت می‌کند. شاعر می‌گوید که عشاق عقل را پشت سر می‌گذارند و در محبت خود آزادانه رفتار می‌کنند، حتی اگر این جنون باعث قید و بندهای بیشتری شود. او همچنین بر عظمت شهیدان و استقامت عاشقان تأکید می‌کند و خود را به عنوان خدمتگزار و عاشق آن‌ها معرفی می‌کند که تحت تأثیر زیبایی چشم معشوق قرار دارد. در نهایت، او بی‌تابی را در عشق طبیعی و قابل قبول می‌داند و بیان می‌کند که مستان محبت همیشه در جستجوی عشق هستند و بی‌صبر و آرامش به سر می‌برند.
چون لاله جهانی بغمت غرقه بخونندیکبار نگه کن که اسیران تو چونند
هوش مصنوعی: وقتی که جهانیان در غم تو غرق شدهاند و به حال تو گریه می‌کنند، یک بار نگاه کن که اسیران عشق تو چه حال و روزی دارند.
عشاق ترا در خط فرمان نکشد عقلکاینطایفه از دایره عقل برونند
هوش مصنوعی: عاشقان تو را با دلیل و منطق نمیسنجند، زیرا این دسته از افراد فراتر از حد و اندازههای عقلانی هستند.
چون سلسله عشق سراسر همه قیدستآزاده دل آن قوم که در قید جنونند
هوش مصنوعی: عشق مانند زنجیری است که همه چیز را در بر میگیرد، اما کسانی که در دنیا جنون عشق را تجربه کردهاند، دل آزاد و رها دارند.
بر خاک شهیدان گذر ای سرو بعزتکز خاک رهت کمتر و از عرش فزونند
هوش مصنوعی: به خاک شهدای گرانقدر بنگر ای سرو رفیع، زیرا که آن خاک از تو کیمیا و ارزش بیشتری دارد و در عین حال، از عرش نیز بزرگتر و ارجمندتر است.
ثابت قدمانرا منگر در ره خود سهلکاین طایفه در خیمه افلاک ستونند
هوش مصنوعی: به کسانی که در مسیر خود ثابت قدم هستند، نگاه کن که به سادگی مینمایند. این گروه از افراد مانند ستونهایی در خیمه آسمانها قرار دارند و جایگاه والایی دارند.
ای من سگ آن قوم که از آهوی چشمتچون نافه دهان دوخته باداغ جنونند
هوش مصنوعی: من مثل سگ آن قومي هستم که از زیبایی چشمانت، با دل و جان اسیر شدم و در ناز و جنون عشق تو گرفتارم.
بی صبری اهلی نبود عیب ز شوقتمستان محبت همه بی صبر و سکونند
هوش مصنوعی: بی‌صبر بودن از ویژگیهای انسانی نیست و علت آن هم عشق و محبت عمیق است؛ زیرا همه عاشقان در اثر محبت به حالتی از بی‌تابی و بیقراری میرسند.