شمارهٔ ۷۷۳
هوش مصنوعی: غزل به بیان احساسات عمیق و سوز دل شاعر اشاره دارد. او از سوز دل و آتش عشق خود می‌گوید که نتوانسته به معشوقش برسد و این موضوع او را شرمسار کرده است. شاعر نگران است که در روز قیامت نیز به معشوقش نرسد و عشقش به او باعث سوختن و خاکستر شدنش شده است. همچنین به شوق و علاقه‌اش به معشوق و تأثیر آن بر پیری و زوالش اشاره می‌کند و به طور کلی احساس ناامیدی و حسرت خود را نسبت به عشقش بیان می‌کند.
داغت خبر ز سوز من دل فکار کردآخر شرار آتش ما در تو کار کرد
هوش مصنوعی: درد و غم تو باعث شد که دل من به فکر بیفتد، و در نهایت شعله آتش ما در وجود تو تأثیر گذاشت.
گفتم که جان بپای تو خورشید رخ دهمطالع مدد نکرد و مرا شرمسار کرد
هوش مصنوعی: به کسی که برایش ارزش و اهمیت خاصی قائل هستم، گفتم که برای خوشحالی و رضایتش مثل خورشید درخشان میشوم، اما سرنوشت به من کمک نکرد و باعث شرمندگیام شد.
ترسم بگرد من نرسی روز حشر همزینسان که سوخت عشقم و خاکم غبار کرد
هوش مصنوعی: مبادا که روز قیامت به سراغ من نیایی، چرا که عشق من را به شدت زجر داده و مرا به خاک و خاکی تبدیل کرده است.
ذوق شراب و شوق تو ای شوخ نوجوانمارا ببین که آخر پیری چه خوار کرد
هوش مصنوعی: شوق و شادی ناشی از نوشیدنی و عشق تو، ای دختر خوشخنده، مرا ببین که در این روزهای پیری چگونه خوار و ذلیل شدهام.
اهلی زیاد خود نه چنان برده یی که بازروزی بخاطر تو تواند گذار کرد
هوش مصنوعی: شغف و علاقه زیاد به خودت نداشته باش، چرا که شاید روزی دیگران بخواهند تو را فراموش کنند.