شمارهٔ ۷۷۶
هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ عشق و رنج‌های آن است. شاعر به تضاد بین صلح و جنگ در عشق اشاره می‌کند و می‌گوید دلرباها همیشه دل‌ها را به دام می‌اندازند. اشاره‌ای به داستان فرهاد و شیرین دارد و وفاداری عاشقان را ستایش می‌کند. همچنین به دشواری‌های عشق و خطراتی که عاشقان باید تحمل کنند، اشاره می‌کند و در نهایت می‌گوید که دل‌باختگان باید نخست از خودگذشتگی کنند. شاعر به تأثیر موسیقی و نغمه‌ها بر عاشقان نیز اشاره می‌کند، چرا که عشق و رابطه‌ها گاهی پر از چالش و تنگنا هستند.
گه بصلحند این بتان گه رسم جنگی مینهنددلربایان دام دل هردم برنگی می نهند
هوش مصنوعی: گاهی این زیباییها به صلح و آرامش میپردازند و گاهی هم رسم جنگ و جدل را به راه می‌اندازند. دلفریبها هر لحظه دلی را به دام می‌اندازند.
بهر شیرین گر بتلخی رفت فرهاد از جهاننام او باقی است تا سنگی بسنگی می نهند
هوش مصنوعی: اگرچه فرهاد به خاطر عشق شیرین به تلخی و سختیها روی آورد و از دنیا رفت، اما نام و یاد او تا همیشه باقی خواهد ماند، همانطور که سنگها به سنگ دیگر میچسبند.
هم عفا الله زان وفاداران که بر ریش دلیمرهمی گاهی به پیکان خدنگی می نهند
هوش مصنوعی: برخی از وفاداران که دلهای شکسته را آرام میبخشند، گاهی با نیش تند کلمات خود، بر زخمهای عشق مرهم میگذارند.
عاشقانرا شرط باشد بیخ خود کندن نخستگر بنای عشق بر ناموس و ننگی می نهند
هوش مصنوعی: عاشقان باید اول خود را از قید و بندهای دنیایی رها کنند. اگر عشق را بر پایههای ناموس و ننگ بنا کنند، نمیتوانند به هدف واقعی دست یابند.
بی دلانرا از دهان خود به موسی دست گیرکاین گرفتاران قدم در راه تنگی می نهند
هوش مصنوعی: بیدلها را از دهان خود به موسی بسپار، زیرا این گرفتار شدگان پا در راهی میگذارند که تنگ و دشوار است.
نشنوند از ناز خوبان ناله اهلی چو چنگگرچه مستان گوش بر آواز چنگی می نهند
هوش مصنوعی: خوبان با ناز و جذابیت خود، صدای نالهها را نخواهند شنید، اما مستان با گوش شنوایی به صدای چنگ توجه میکنند.