شمارهٔ ۷۸۲
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق و تردیدهای انسانی می‌پردازد. شاعر به توصیف دو نوع شخصیت می‌پردازد: نوجوانی که با وجود احساس پشیمانی باز هم به دنبال عشق خود ادامه می‌دهد و پیرمردی که به رغم یقین ندارد به تغییر عقایدش. شاعر از درد و رنج ناشی از عشق و وابستگی می‌ناله و نشان می‌دهد که هرچه تلاش کند، نمی‌تواند این احساسات را کنترل کند. او همچنین به گزارشی از عشق مخفی و لذتی که در آن نهفته است می‌پردازد و در نهایت، به آتش عشق اشاره می‌کند که هیچ چیز نمی‌تواند آن را خاموش کند، حتی آب. این اشعار به نوعی نمایش دهنده عمق عشق و دردهایی است که با آن همراه هستند.
آن نوجوان ز جور پشیمان نمیشودوین پیر بت پرست مسلمان نمیشود
هوش مصنوعی: آن جوان از ظلم و سختی که دیده، پشیمان نمیشود و این پیر که به بتها اعتقاد دارد، به دین اسلام نمیگراید.
کارم ز دست عشق بمردن کشید دلاز کار خود هنوز پشیمان نمیشود
هوش مصنوعی: عشق سبب شده که کارم به مرگ نزدیک شود، اما با وجود این، دل من هنوز از آنچه که انجام داده پشیمان نیست.
یکشب نمیشود که زغم دست یاربمبا جیب صبح دست و گریبان نمیشود
هوش مصنوعی: یک شب نمیگذرد که از غم به یاری خدا نمیرسیم و تا صبح در کناری نمیتوانم آرام بگیرم.
حیران آن جمال نه تنها منم که عقلحیران آن کسی است که حیران نمیشود
هوش مصنوعی: من تنها کسی نیستم که در مقابل آن زیبایی حیرتزدهام، بلکه عقل آن کسی که هیچگاه حیران نمیشود، خود در حیرت است.
ای گریه میل در نظرم کش باشک گرمکز دست دیده کار من آسان نمیشود
هوش مصنوعی: ای گریهی جانسوزی که در نظرم هست، خواهش میکنم کمی آرام بگیر، چون از شدت ناراحتی و اشکریختن، کار من آسان نمیشود.
گفتی که گنج عشق نهان دار و عیش کنگنجی است عشق یار کهه پنهان نمیشود
هوش مصنوعی: گفتی که عشق را در دل پنهان کن و از زندگی لذت ببر، اما این عشق یار تو گنجی است که هرگز نمیتوان آن را مخفی کرد.
آن آتشی که در دل اهلی ز لعل اوستتسکین بآب چشمه حیوان نمیشود
هوش مصنوعی: آتش اشتیاق و عشق به او در دل شخص به قدری سوزان و شدید است که هیچ آبی، حتی آب چشمه حیات، نمی‌تواند آن را فرو نشاند یا تسکین دهد.