شمارهٔ ۸۶۸
هوش مصنوعی: این شعر از حافظ به مضامین عشق، طلب و زیبایی اشاره دارد. شاعر به اهمیت عشق و زیبایی در زندگی اشاره کرده و می‌گوید که برای رفع تشنگی روح، تنها یک لحظه از عشق کافی است. او تأکید می‌کند که در میان دنیای پر از کتاب و دانش، درک یک نکته از عشق ارزشمندتر است. همچنین به زیبایی معشوق و تأثیر آن بر جان اشاره می‌کند و از آتش عشق خود به مثابه پروانه‌ای بی‌قرار سخن می‌گوید. در نهایت، شاعر به خواب و خیال معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که هنوز به وصال نرسیده است، اما یاد و خیال او کافی است.
تا غرق بحر خون نشوی از جفای کسبیگانه شو ز خلق و مشو آشنای کس
هوش مصنوعی: تا زمانی که به خاطر خیانت دیگران به شدت آسیب نبینی، از مردم دوری کن و با هیچ کس دوست نشو.
گنج نهان عشق بکس فاش چون کنممن بر خود اعتماد ندارم چه جای کس
هوش مصنوعی: من نمیدانم چگونه میتوانم راز عشق را به کسی بگویم؛ چرا که به خودم اعتماد ندارم، پس چه جایی برای دیگران باقی میماند؟
آن لب کرم کشد طمع بوسه نیستمدر شرع عشق کس ندهد خونبهای کس
هوش مصنوعی: آن لب دلنواز که از زیباییهایش باید بوسید، تحت قوانین عشق به کسی تعلق ندارد و هیچکس هم برای احساساتش هزینه خون نمیدهد.
کوی ترا صفا نه که از آب چشم ماستبر کعبه منتی نبود از صفای کس
هوش مصنوعی: محل تو از پاکی و زیبایی چیزی کمتر از اشکهای ما ندارد، و بر کعبه هیچ کس به خاطر این پاکی مدیون نیست.
جز من که جان چو شمع دهم از برای توخود را نکشته است کسی از برای کس
هوش مصنوعی: جز من کسی برای دیگری جانش را مانند شمع فدای او نکرده است.
آن لذتی که یافت ز دشنام تو دلمتا زنده ام نیافته ام از دعای کس
هوش مصنوعی: دل من از دشنام تو لذتی برده که تا زندهام، از هیچ دعایی به این اندازه خوشحال نشدهام.
اهلی اگر هوای عدم کرد گو بروننهاده است عشق تو بندی بپای کس
هوش مصنوعی: اگر اهلی به دنبال عدم و نیستی باشد، بگو برو، چون عشق تو هیچ بند و زنجیری به پای کسی نمیگذارد.