شمارهٔ ۸۷۳
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به عشق و دلدادگی به یک پریرو (زیبا) اشاره می‌کند. او می‌گوید که اگر کسی بخواهد به دل زنی زیبا نزدیک شود، باید خود را در برابر دنیای خارج تسلیم کند. عشق او مانند گمگشتگی مجنون است و زیبایی‌اش همچون آهوی مشکین، غیرقابل دسترسی است. زیبایی او هرگز کمرنگ نمی‌شود و همواره عاشقان را به خود می‌کشاند. شاعر به حال دیوانه‌وار عاشقانی اشاره می‌کند که از دل‌باختگی در رنج‌اند و در نهایت، ممکن است به افسردگی و خاکستر هیجان خود برسند. در کل، شعر بیانگر شدت عشق و دشواری‌های آن است.
مرو از دیده چو برق و بمن زار ببخشبارها سوخته یی خرمنم انبار ببخش
هوش مصنوعی: هرگز مانند برق از چشمم نرو، و در غم من خوار و زار ببخش. بارها در آتش عشق تو، دل و جانم را سوزاندهام، پس بر من رحم کن و خرمن وجودم را به یاد بزن.
شرف صحبت گل محو کند زشتی خارنیکی خود نگر و جرم من خوار ببخش
هوش مصنوعی: در اینجا گفته شده است که زیبایی صحبت و حضور گل، زشتی خار را ناپدید می‌کند. بنابراین بهتر است که به خوبیهای خود توجه کنیم و عیوب و خطاهای دیگران را ببخشیم.
کرد دل میل تو و دیده بود اشک افشانهرچه دل کرد بدین دیده خونبار ببخش
هوش مصنوعی: دل به عشق تو تمایل پیدا کرد و چشمانم از اشک پر شد. هرچه دل خواست، این دیده هم با خون و اشک پاسخ داد، پس لطفاً ببخشایید.
گر سر نامه گشایی بودش باد بهاربگشا سنبل و صد نافه تاتار ببخش
هوش مصنوعی: اگر روزی نسیم بهاری بر این نامه بوزد، سنبلها و صدها نغمه زیبا را به ما بده.
حاجتم از شکرستان لبت حاصل کننیست خود حاجت گفتن که چه مقدار ببخش
هوش مصنوعی: از لبهای شیرین تو خواستهام را بگیر و نیازی به گفتن حاجت نیست، چون نمیدانم چه مقدار باید ببخشی.
عاقبت جان نبرد هرکه غم عشق گزیدای اجل بگذر و مارا بغم یار ببخش
هوش مصنوعی: هرکسی که با درد و رنج عشق دست و پنجه نرم کند، در نهایت نمیتواند به زندگی ادامه دهد. ای مرگ، بر ما ببخشا و به ما اجازه بده که همچنان به خاطر یارمان غمگین باشیم.
گر چو شمع سحرت باد دهد مژده دوستحاصل زندگی خویش بیک بار ببخش
هوش مصنوعی: اگر مانند شمعی در سپیدهدم بر تو بادی بوزد که خبر از حضور دوست را بیاورد، ارزش زندگیات را یکباره نثار کن و ببخش.
چون بمیخانه رسی از سر و دستار مگوبلکه در پای قدح نه سرو دستار ببخش
هوش مصنوعی: وقتی به میخانه رسیدی، از سر و لباس خود صحبت نکن، بلکه قدمت را به احترام قدح بگذار و از زیبایی خود دل بکن.
گر نبخشی بنکویان بد اهلی ساقیبه پشیمانی رندان گنهکار ببخش
هوش مصنوعی: اگر تو به خوبان لطف نخواهی کرد، پس ای ساقی، در دل رندان خطاکار، با پشیمانی ببخش.