شمارهٔ ۸۷۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از معشوق می‌خواهد که دل او را نرم کند و به او آرامش بخشد. او به زیبایی معشوق اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که وفا در عشق از زیبایی ظاهری اهمیت بیشتری دارد. شاعر نصیحت می‌کند که برای سرافرازی باید صادق و راستگو باشد و از مردم دوری کند تا از چشم آن‌ها پنهان بماند. همچنین، او به عشق و آرامش در سایه معشوق دعوت می‌کند و بر اهمیت چرخه‌ی مرادی و زندگی عارفانه تأکید می‌کند. در پایان، به افراد عاشق هشدار می‌دهد که نباید با شهرت و نام و نشان خود گم شوند، بلکه باید مانند غزالان آزاد و بی‌خبر از دنیا زندگی کنند.
ای دل گه وصلش بجوار دگران باشچشم تو فضول است خدا را نگران باش
هوش مصنوعی: ای دل، در زمان وصل او به دیگران، آرام بگیر و در جستجوی او نباش. چشم تو کنجکاو است، پس مراقب باش که دل نگرانی پیش نیارد.
چون عمر گرامی گذرد باد صبوحیبرخیز و دمی واقف عمر گذران باش
هوش مصنوعی: وقتی که عمر گرانبهای تو در حال گذر است، بیدار شو و لحظهای را به یاد داشته باش که زندگی زودگذری داری.
خواهی که نباشد خبر از تلخی مرگتپیمانه می پر کن و از بیخبران باش
هوش مصنوعی: اگر میخواهی که از تلخی مرگ و پایان زندگیات خبری نباشد، باید خود را غرق در خوشیها کنی و از آدمهای ناآگاه و بی‌خبر از این حقیقت دوری کنی.
ای یوسف جان اهل نظر قدر تو دانندزنهار که دور از نظر بی بصران باش
هوش مصنوعی: ای یوسف عزیز، کسانی که اهل درک و بینش هستند، ارزش تو را میدانند. مراقب باش که از دید آنهایی که بینایی ندارند دور بمانی.
تا خون کسی دامن پاک تو نگیردواقف زنم دیده خونین جگران باش
هوش مصنوعی: تا زمانی که اطمینان نداشته باشم که کسی به تو آسیب نمیزند یا دامن پاکت را نالایق نمیکند، به افراد آسیبدیده توجه و دلسوزی میکنم.
اهلی که زند دم ز سفال سگ کویتگو خاک فدم همچو گل کوزه گران باش
هوش مصنوعی: دوستانی که همواره از فضائل و خوبیهای تو سخن میگویند، مانند گلهای خوشبو باشند و در عین حال خود را به خاک و سرزمین تو گره بزنند. پس خود را با محبت و زیبایی در دل مردم جا کن.