شمارهٔ ۸۹۵
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و وصل الهی است. شاعر بیان می‌کند که کسی که امروز به بهشت وصل خداوند دست یابد، اگر در آینده به جهنم برود، دردی نخواهد داشت زیرا قلبش آرام است. زیبایی محبوب مانند گل است و عشق او آن‌چنان عمیق است که هیچ‌کس نمی‌تواند از آن چشم‌پوشی کند. اگر کسی به عشق او متمایل نشود، باید از آن داغی که در دل است بگذرند. همچنین، شاعر به مشکلات عشق اشاره کرده و می‌گوید عشق حقیقی مانند نوری است که در شب تار، دل را روشن می‌کند. در نهایت، امید به رهایی و رسیدن به ساحل آرامش را بیان می‌کند.
مگسل ز یار و بر سر عهد نخست باشگر دل شکست عهد و وفا گو درست باش
هوش مصنوعی: به او وفادار باش و از یار دور نشو، حتی اگر دلش شکست و عهد و پیمان شکسته شد، سعی کن به اصول اولیه خود پایبند باشی.
امشب ز برق وصل که خواهد چو باد رفتساقی چراغ عیش بر افروز و چست باش
هوش مصنوعی: امشب که با هم بودن و عشق در هواست، مانند نسیم خیال میرود. ای ساقی، دایم شادی را در دلها روشن کن و شاداب و پرانرژی باقی بمان.
در صید وصل طالع سستم مدد نکردای بخت سخت کوش که گفتت که سست باش
هوش مصنوعی: ای بخت بیرحم، که در شکار وصال یاریام نکردی و فقط به من گفتی که سست و کمتوان باش.
ما دل بریده ایم ز مقصود خویشتنبا ما چنانکه غایت مقصود تست باش
هوش مصنوعی: ما از آرزوها و خواستههای خود فاصله گرفتهایم، و در ارتباط با ما، همچون هدف نهایی و مقصود تو هستیم.
اهلی چو قسمت تو ملامت شد از نخستراضی توهم به قسمت روز نخست باش
هوش مصنوعی: اگر سرنوشت تو به ملامت و نارضایتی دچار شده است، از همان ابتدا به این سرنوشت راضی باش و از آن گله نکن.