شمارهٔ ۱۱۲۵
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عاشقانه و غم و اندوه شاعر می‌پردازد. شاعر از درد فراق و جدایی گل‌ها و شادابی زندگی می‌گوید و با تصویرسازی‌هایی مانند "لاله داغت" و "دست خالی همچو گل" به حسرت و بی‌وفایی اشاره می‌کند. او همچنین یادآور می‌شود که با وجود غم و درد، جوانی با عاشقان خوب است و اگر کسی بخواهد او را با رقیبان مقایسه کند، او دچار بدبختی خواهد شد. در پایان، شاعر از ساقی می‌خواهد که به او خوشی و گیجی ببخشد و در برابر غم‌ها، از قدرت عشق و دوستی خداوند سخن می‌گوید. در مجموع، شعر نشان‌دهنده تضاد میان شادی و غم، عشق و جدایی است.
رخ بخون سرخ کند دیده گریان خودمنا بدین رنگ شماری ز شهیدان خودم
هوش مصنوعی: چهرهام از خون سرخ شده و چشمانم به خاطر یاد جانباختگان خودم گریه می‌کند. نه، من به این رنگها از شهیدانم اشاره نمیکنم.
میل جانبخشی عیسی نکنم بی لب توبلکه در هجر تو بیزار هم از جان خودم
هوش مصنوعی: من به محبت و بخشش عیسی نیاز ندارم وقتی لب تو را ندارم؛ حتی در دوری تو، از جان خودم هم متنفرم.
چکنم گر نکنم ناله چو مرغان قفسمرغ مهجورم و مشتاق گلستان خودم
هوش مصنوعی: چه باید بکنم؟ اگر ناله نکنم، مثل پرندگان حبسشده، من هم مرغی دور از باغ و گلستان خودم هستم و به آنجا بسیار مشتاقم.
تا کی از گریه دلم ریش شود هم تو مگرمرهمی لطف کنی از لب خندان خودم
هوش مصنوعی: تا کی باید از گریه و درد دل رنج ببرم؟ آیا تو نمیتوانی با لطف و لبخندت آرامشی به من ببخشی؟
گر سرم گوی کنی باد فدای سر توگو بچوگان که مران از سر میدان خودم
هوش مصنوعی: اگر به خاطر تو جانم را هم بدهند، قربان سر تو میشوم. به بچهها بگو که مرا از میدان خودم دور نکنند.
دوستان جمع و من آشفته ز دست دل خوداز که نالم من مسکین که پریشان خودم
هوش مصنوعی: دوستان دور هم جمع شدهاند، اما من به خاطر دل آشفتهام در عذابم. نمیدانم باید از که نزد کسی شکایت کنم، زیرا خودم در حال پریشانی هستم.
همه حیران جمال تو و من چون اهلیزنده چون مانده ام از هجر تو حیران خودم
هوش مصنوعی: همه به زیبایی تو نگاه میکنند و من مانند موجودی که در دلتنگی رنج میبرد، حیران و سردرگم از دوری تو باقی ماندهام.