شمارهٔ ۱۱۴۸
هوش مصنوعی: این شعر به بیان عواطف عاشقانه و احساس تنهایی می‌پردازد. شاعر با بیان اینکه عشق و دوستی با محبوبش برای او کافی است، به دوری و جدایی از او lament می‌کند. او اشاره می‌کند که حتی در شب‌های پر از ناله و غم، تنها چیزی که برایش اهمیت دارد، نفس همدمی با معشوق است. همچنین، شاعر به شدت این نکته را تأکید می‌کند که عشق او فراتر از هوس و تمایل‌های فیزیکی است و نمی‌خواهد به این صورت شناخته شود. در پایان، او از دعای محبوب و تاثیر آن بر زندگی‌اش می‌گوید و تاکید می‌کند که در شب جدایی، تنها محبوبش می‌تواند فریادرسش باشد.
شبی با نامرادان باش و ترک خود مرادی کندرآ چون آفتاب از در شب و تا روز شادی کن
هوش مصنوعی: در شبی که ناامیدان و بدشانسها هستند، از خواستههای خود فاصله بگیر و به زندگی بپرداز. مانند آفتاب که از در شب میدرد و به روز روشن میتابد، تو نیز باید شادی را در زندگی پیدا کنی و از آن لذت ببری.
من آخر کشته خواهم شد برسوایی زعشق تواگر خواهی نهانم کش وگر خواهی منادی کن
هوش مصنوعی: من در عشق تو چنان گرفتارم که اگر بخواهی، میتوانی مرا پنهانی بکش یا اگر خواستی، بگذار صدایم را بلند کنم و به همه بگویم.
دلا گر همدمی با نو غزالان آرزو داریچو مجنون ترک مردم گیر و رو در کوه و وادی کن
هوش مصنوعی: ای دل، اگر میخواهی دوستی با زیبایان جدید داشته باشی، مانند مجنون، از جمع مردم دوری کن و به کوهها و درهها برو.
تو میخواهی مراد و نامرادت دوست میخواهددلا چون این مراد اوست با ما نامرادی کن
هوش مصنوعی: تو میخواهی به خواستههایت برسی و کسی هم به خواستههایش. اما ای دل، چون خواسته او این است، با ما بیمهری کن.
نهاد چرخ کجرو با کسی کی راست میگرددبمهر ظاهرش منگر حذر از کج نهادی کن
هوش مصنوعی: چرخ زمان هرگز به طور منصفانه با کسی رفتار نمیکند. به زیبایی و ظاهر کسی دل نبند، زیرا حرکات کج و ناپسند او را نباید نادیده بگیری.
بنور عقل در عالم ره شادی که میبایددرین ظلمت سرا اهلی چراغ عقل هادی کن
هوش مصنوعی: با نور عقل در دنیا راه خوشبختی را پیدا کن، زیرا در این دنیای تاریک باید چراغ عقل را به عنوان راهنما در دست داشت.