شمارهٔ ۱۲۲۳
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عمق عشق و وفاداری شاعر به معشوق است. شاعر از فقدان و غم ناشی از جدایی از معشوق شکایت میکند و می‌گوید که هیچ چیز نمی‌تواند جایگزین محبوب او شود. او حتی از عشق و ارادت به معشوق احساس میکند که اگر حیوانی از دیار او با نگاهی به او بیافتد، این نگاه می‌تواند تسکین‌دهنده باشد. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که همه سختی‌ها و ناملایمات زندگی‌اش را به خاطر عشق و وفاداری به معشوق تحمل میکند.
از کفر و دین بری شده ام از برای تودنیا و آخرت همه کردم فدای تو
هوش مصنوعی: من از هر دو دینی که وجود دارد، دور شدهام و همه چیز، چه در زندگی دنیوی و چه در زندگی پس از مرگ، را به خاطر تو فدای میکنم.
خواهم که خواب مرگ نبندد دو دیده امچندانکه چشم خود نگرم زیر پای تو
هوش مصنوعی: من میخواهم چشمانم به خواب مرگ نرود، تا زمانی که بتوانم تو را زیر پای خود ببینم.
از خود تهیست لیک چو پر میکند نگهحیرت برم ز صورت چین در سرای تو
هوش مصنوعی: این شخص درون خود تهی شده است، اما وقتی به چهره تو نگاه میکند، احساس شگفتی و حیرت میکند و از زیباییات مسحور میشود.
دریوزه نمک ز تو شیرین لبان کنندای خسروان ملک ملاحت گدای تو
هوش مصنوعی: بندگان خوب و بزرگوار، به خاطر زیبایی و شیرینی لبان تو، حتی کسانی که از تو درخواست کمک میکنند، خوشحال و راضی خواهند بود.
دانست کز کجاست مرا گریه های زاردر خنده هرکه دید لب جانفزای تو
هوش مصنوعی: او میدانست که من از کجا به خاطر آه و نالههایم میگریم؛ هرکسی که لبخند زیبای تو را میبیند.
ای آفتاب همدم هر تیره دل مشوعیسی دمی است در خور نور و صفای تو
هوش مصنوعی: ای آفتاب، همسفر با هر دلی که غمگین است، نباش. چرا که لحظهای که به نور و پاکی تو نیاز دارند، تنها یک لحظه از زندگی عیسی (نجاتدهنده) است.
شد حلقه سگان درش جای راستاناهلی برو که نیست درین حلقه جای تو
هوش مصنوعی: حلقهای از سگها دور این مکان ایجاد شده است؛ ای انسان شایسته، به اینجا نیا، زیرا جای تو در این حلقه نیست.