شمارهٔ ۱۲۳۴
هوش مصنوعی: این شعر احساسی درباره درد و رنج عشق و جدایی است. شاعر از عواطف عمیق خود نسبت به معشوق می‌گوید و از ناتوانی در فرار از عشق و دلبستگی‌اش سخن می‌گوید. او همچنین به آسیب‌هایی که از این رابطه به او رسیده اشاره می‌کند و آرزو دارد که از این شرایط رهایی یابد. شاعر به تمثیل‌هایی مانند یوسف و چاه اشاره می‌کند تا عمق احساس خود را بیشتر نمایان کند و در نهایت از غم و تنگدستی ناشی از عشق و عواقب آن می‌گوید.
بسکه حیران گشته ام در جلوه رفتار ازوخشک برجا مانده ام چون صورت دیوار ازو
هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی رفتار او، من چنان سردرگم و حیران شدهام که مانند یک دیوار بیتحرک و بیاحساس ایستادهام.
او که از لب زنده سازد مرده را همچون مسیحضعف طالع بین که من چون مانده ام بیمار ازو
هوش مصنوعی: کسی که با لبهایش میتواند زندگی را به مرده بازگرداند، مانند مسیح، اما من در اثر بدشانسی و ناتوانی همچنان بیمار و رنجور ماندهام.
با چنین عزت که آن سلطان خوبان را بودمیبرد یوسف خجالت بر سر بازار ازو
هوش مصنوعی: با این مقام و عزتی که آن شاه خوبان دارد، یوسف در بازار از او شرمنده است.
قاصدم گفت آنپری در کشتنت گوید سخنجان دهم صدبار اگر این بشنوم یکبار ازو
هوش مصنوعی: پیامآورم به من گفت که آن پری در مورد کشتن تو صحبت می‌کند. من جانم را صد بار فدای تو میکنم، اگر یک بار از او این حرف را بشنوم.
مرده را گر جان دهد اهلی نمیباشد عجبمعجز حسن است و من این دیده ام بسیار ازو
هوش مصنوعی: اگر به مردهای جان داده شود، او دیگر نمیتواند به زندگی عادی خود بازگردد. این یک معجزهی شگفتانگیز است و من بارها این موضوع را دیدهام.