شمارهٔ ۱۲۷۳
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و ارتباطات عاطفی است. شاعر به توصیف جلوه‌های محبت و دردهای ناشی از عشق می‌پردازد. او از زلف و زیبایی معشوقش سخن می‌گوید که همچون دام شکار کرده و او را در خواب نگاه داشته است. در عین حال، با وجود دشنام‌ها و بی‌توجهی معشوق، شاعر همچنان بر عشقش پایبند است و از زیبایی‌های معشوقش لذت می‌برد. او احساس می‌کند که عشقش مانند شراب، رنگ و بوی زندگی‌اش را تغییر داده و حتی دردهای ناشی از فراق را تحمل می‌کند. به‌طور کلی، شعر احساسات عمیق و متضاد که ناشی از عشق است را به تصویر می‌کشد.
روی نیاز بر ره آنسرو ناز بهجانی که دادنی است بروی نیاز به
هوش مصنوعی: به خاطر ارزش و زیبایی تو، هرچه که لازم باشد آمادهام تا تقدیم کنم. تنها کافی است که به من توجه کنی و با ناز و کرامت خود به من نگاه کنی.
بر باد فتنه اطلس گل زود میرودچونسرو ژنده پوشی و عمر دراز به
هوش مصنوعی: وقتی که در جامعه تفرقه و فساد ایجاد شود، زیبایی و آرامش به سرعت از بین میرود. مانند فردی که لباس کهنه بر تن دارد، عمر او نیز به اندازهای نیست که بتواند درخشش و شکوهی را که یک روز داشت، حفظ کند.
جاییکه میتوان بسگ او رفیق شدآنجا اگر فرشته بود احتراز به
هوش مصنوعی: جایی که میتوان با سگ دوستی کرد، اگر فرشته هم باشد، بهتر است از او دوری گزید.
گر مرگ لازم است به خامی چرا رویمجان سوختن چو شمع بسوز و گداز به
هوش مصنوعی: اگر مرگ حتمی است، آیا باید به سادگی بپذیریم؟ چرا مثل یک شمع بسوزم و سوختن را تحمل کنم؟
بهر خدا مبند در ای پیر میفروشبر روی عاشقان در میخانه باز به
هوش مصنوعی: ای پیر میفروش، لطفاً درهای میخانه را به روی عاشقان ببند تا برای خدا به خاطر آنها نرنجی و ناراحت نشوی.
زاهد تو و نماز که ما را نیاز بسدر حضرت کریم نیاز از نماز به
هوش مصنوعی: ای زاهد، تو به نمازی که تنها نیاز ما در درگاه خداوند کریم است، توجه کن. ما برای نیازهایمان به غیر از نماز، به آن حضرت مراجعه میکنیم.
اهلی صبور باش که زخم دل تراآخر بلطف خویش کند چاره ساز به
هوش مصنوعی: صبور باش و تحمل کن، زیرا درد و زخم دلت به زودی با لطف و محبت الهی درمان خواهد شد.