شمارهٔ ۱۲۸۷
هوش مصنوعی: این شعر به احساسات عمیق عاشقانه و دردهای ناشی از جدایی اشاره دارد. شاعر به ساقی می‌گوید که اگر به او دست می‌داد، نه تنها خودش بلکه تمام عالم در مستی به سر می‌بردند. او در ادامه از سختی‌های جدایی از معشوقش سخن می‌گوید و از زخم‌های ناشی از این هجران رنج می‌برد. شاعر به ملامت‌های دیگران پاسخ می‌دهد و می‌پرسد چرا کسی نباید از این درد آگاه باشد. همچنین به وضعیت تقدیر و نقشه‌های الهی اشاره می‌کند و به دنبال این است که چرا در دام این احساسات گرفتار شده است. در نهایت، او ابراز می‌کند که اگر شرایط به گونه‌ای دیگر بود، می‌توانست به راحتی به آرزوهایش برسد.
بقدر درد اگرم قوت سخن بودیکرا مجال سخن با وجود من بودی
هوش مصنوعی: اگر به اندازه دردی که دارم، توانایی بیان احساساتم را داشتم، دیگر هیچکس نمیتوانست در حضور من صحبت کند.
بسعی و کوشش اگر کام دل شدی حاصلبجای خسرو و پرویز کوهکن بودی
هوش مصنوعی: اگر با تلاش و کوشش به اهداف خود برسی، میتوانی به موفقیتهای بزرگ دست یابی، همانطور که خسرو و پرویز، دو شخصیت مهم تاریخ، به دست آوردند.
گل ار ز آتش حسن تو داشتی رنگیبسوختی خس و خاری که در چمن بودی
هوش مصنوعی: اگر گل از زیبایی تو رنگی داشت، به خاطر آن رنگ، خس و خاری که در چمن بودند، بسوزانده میشدند.
شکست حسن تو بازار نیکوان ارنههنوز فتنه یوسف در انجمن بودی
هوش مصنوعی: اگر زیباییهای تو نبود، بازار نیکیها هم رونق نداشت و هنوز داستان جاذبهی یوسف در محافل وجود داشت.
بخاکپای تو اهلی گرش رسیدی دسترقیب بیهنرش خاک در دهن بودی
هوش مصنوعی: اگر به پای تو برسد، حتی همسایهات هم که در هنر بیخبر است، خاک را در دهانش میداند.