شمارهٔ ۱۳۵۷
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار آرزو می‌کند که کاش به محبوبش نزدیک‌تر بود و در کنار او زندگی می‌کرد. او از درد و زخم ناشی از محبتش لذت می‌برد و حتی جانش را برای تماشای زیبایی‌های او فدای می‌کند. شاعر همچنین به زیبایی و حشمت محبوبش اشاره کرده و به این نکته می‌پردازد که این زیبایی‌ها باید با رحمت و مهربانی توأم می‌شد. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که حتی اگر در مقام خدمت به محبوبش قرار بگیرد، هر کجا که او باشد، خود را در آنجا خوشبخت می‌داند.
گر به غم شادی ز عشقش شادمانی‌ها کنیور به ناکامی بسازی کامرانی‌ها کنی
هوش مصنوعی: اگر به خاطر عشق او در غمهایت شاد باشی، یا اگر از ناکامیهایت ناامید نشوی و تلاش کنی به شادی دست یابی، در هر دو حالت باید صبور و شاد باشید.
سر نهی بر آستان دوست هرگه کز وفاچون سگان عمری به کویش پاسبانی‌ها کنی
هوش مصنوعی: هر وقت سر خود را بر درگاه دوست بگذاری، به یاد داشته باش که مانند سگان وفادار، باید عمر خود را در پاسداری از کوی او سپری کنی.
پیش آن شاه بتان گر لاف نادانی زنیبه که اظهار کمال و نکته‌دانی‌ها کنی
هوش مصنوعی: اگر در حضور آن معشوقان زیبا، خودت را نادان نشان بدهی، بهتر از این است که بخواهی از دانش و مهارتهای خود صحبت کنی.
من نرنجم هرگز از بی‌مهریت ای آفتابگرچه با دشمن بر عمم مهربانی‌ها کنی
هوش مصنوعی: هرگز از بیمحبتی تو ناراحت نخواهم شد، ای آفتاب! حتی اگر با دشمنانم هم خوب و مهربان باشی.
طوطی جان را کنی ز آیینه رخ صید خودخاصه کز شکرلبی شیرین‌زبانی‌ها کنی
هوش مصنوعی: اگر طوطی جان را از تصویر خود دور کنی، میتوانی شیرینی و زیبایی کلام را از کسی که در دل داری، بهتر بشنوی و درک کنی.
قصه کوته کن شهید عشق شو اهلی چو منتا کی از فرهاد و مجنون قصه‌خوانی‌ها کنی
هوش مصنوعی: قصه را کوتاه بگو و عاشق باش مانند من. تا کی میخواهی فقط از داستانهای معروف فرهاد و مجنون صحبت کنی؟