تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۵۱

زندگی شاخی است سبز و با رفیقان است خوشهر که ماند بی رفیقان شاخ بی برگی بود
با فراق دوستان یارب خضر چون زنده استزندگی بی‌دوستان هر ساعتی مرگی بود