تناجی
اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۷

خوش است کنج حضور و دل از جهان فارغکه هر چه پیش تو آید خدای داند و بس
نه بی حضور تو از کس ملول و کس از تونه غیبت تو کند کس نه هم تو غیبت کس