شمارهٔ ۹۷
هوش مصنوعی: این شعر به فطرت آدمی و تأثیر قضا و قدر بر سرنوشت او اشاره دارد. شاعر می‌گوید که فطرت انسان یک جوهر است که به واسطه قضا و قدر شکل می‌گیرد. برخی افراد با نطفه‌ای از پاکی و فضیلت به دنیا می‌آیند و مانند لعل ارزشمند می‌شوند. در حالی که دیگران با شرایط سخت و دردناک مانند آب چشم فقیر روبرو هستند. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که باید به حکم قضا راضی بود، زیرا این مسیر برای هر فرد مقدر شده است.
فطرت آدم است یک جوهرتا چه چیزش قضا قرین کرده
هوش مصنوعی: فطرت انسان یک نوع ماهیت و ذات درونی دارد که به آن جوهر میگویند و این که چه چیزی بر این ذات تأثیر گذاشته و سرنوشت او را شکل میدهد، به قضا و قدر وابسته است.
نطفه یی را ز پاکی طینتجوهر لعل آتشین کرده
هوش مصنوعی: از پاکی اصل و نهاد خود، گوهری مانند لعل و درخشان به وجود آورده است.
دیگری را چو آب چشم فقیرشبنم خاک ره نشین کرده
هوش مصنوعی: دیگر کسی را مانند اشک چشم فقیر، به صورت شبنم بر روی خاک راه نشین کرده است.
پس رضا ده لا بحکم قضاکه قضا اقتضا چنین کرده
هوش مصنوعی: پس با حکم سرنوشت رو به رضا باش، زیرا که تقدیر همین را طلب کرده است.