شماره ۴۲ - تاریخ وفات سیدی احمد
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از بیوفایی زمان و چرخ روزگار شکایت می‌کند که همواره انسان‌ها، اعم از بندگان و حکام، را آزرده خاطر می‌سازد. همچنین، او به سرنوشت ناپایدار تاریخ اشاره می‌کند که هر چیزی را در خود می‌مکد و به فنا می‌رساند. در انتها، نام سیدی احمد گل بهشت اله را به عنوان نمادی از نیکویی و طراوت آورده است.
آه ازین چرخ بیوفا کز ویدایم آزرده است بنده و شاه
هوش مصنوعی: ناله و زاری از این دنیای ناامیدکننده که همواره هم بنده و هم پادشاه را آزار میدهد.
شد بباد فنا درین تاریخسیدی احمد گل بهشت اله
هوش مصنوعی: سید احمد، مانند گلی از بهشت، در این تاریخ به فنا و ناپدیدی رفته است.