شماره ۵۰
هوش مصنوعی: امیر شیخ علی شهریار، شخصیتی با فضیلت و نیکوکار بود که به لطف و کرم مشهور بود. او در پرورش درویش‌ها و کمک به مردم کمکی مؤثر داشت و تاریخ هم به یاد و نام او در این زمینه گواهی میدهد.
حیف از امیر شیخ علی شهریار عهدآن چشمه حیات ز پاکیزه گوهری
هوش مصنوعی: این شعر به یاد امیر شیخ علی شهریار اشاره دارد و حسرت می‌خورد بر روزگاری که او در قله‌های زندگی و هنر خود درجستجوی زلالیت و پاکی بود. در اینجا به نوعی از معانی عمیق و خالصی در زندگی و آثار او اشاره می‌کند که همچون جواهری باارزش و نادر است.
کارش همیشه لطف و کرم بود و بهره داشتاز خلق احمدی و کرمهای حیدری
هوش مصنوعی: او همیشه با مهربانی و generosity خود، برخورد می‌کند و از ویژگی‌های نیکو و بخشش‌های بزرگ شخصیت‌های معنوی بهره‌مند است.
درویش پروری صفت آن بزرگ بودتاریخ هم بجوی ز درویش پروری
هوش مصنوعی: آن بزرگ مرد که درویش‌ها را مورد محبت و توجه قرار می‌داد، صفتش همین بود. تاریخ هم باید به دنبال چنین ویژگی‌هایی باشد که درویش‌پروری را نشان دهد.